Copernicia alba - Palmier d'Argentine, Caranday
Copernicia alba - Argentijnse palm
Copernicia alba
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Copernicia alba, ook wel Caranday of Ananachícari genoemd in zijn thuisland, is een imposante, iconische palm uit de savannes van Argentinië, Brazilië, Bolivia en Paraguay, een leefgebied dat hij bijvoorbeeld deelt met de Trithrinax campestris. Weinig winterhard, is hij alleen in vollegrond te kweken op zeer beschutte, zonnige plekken in Nederland. Hij kenmerkt zich door een vrij smalle, grijzige stam (stipe) met een decoratief patroon, bekroond door een prachtige bundel grote, waaiervormige bladeren in een lichtgrijze groene tint, die een beetje glanzen. Zijn andere naam, waspalm, dankt hij aan de wasachtige substantie die zijn bladeren bedekt, vroeger door de lokale bevolking geoogst om een soort kaarsen van te maken. Het is een plant van zon en warmte, gewend aan klimaten met een moessonregime, afwisselend een lange droge periode en overstroomde bodems.
De Copernicia alba behoort tot de familie van de arecaceae (palmen). Zijn stam, stipe genoemd, is solitair en bedekt met uitstulselen die de overblijfselen zijn van oude bladstelen. Deze vormen een honingraatachtig, behoorlijk decoratief patroon op oudere exemplaren. Het hout is sterk en dicht, en wordt lokaal gebruikt voor het maken van palen. Zijn groei is vrij snel in bodems die een beetje vochtig blijven en als hij van warmte kan genieten. In de natuur of in vollegrond kan hij 20 m hoog worden met een breedte van 7 m, met een stam van minimaal 40 cm in diameter. Aan het uiteinde van deze stam ontwikkelt zich een kroon bestaande uit grote bladeren, palmen genoemd, waarvan de bladschijf is verdeeld in een groot aantal segmenten in een grijsgroene kleur, leerachtig en glanzend, soms overhangend aan hun uiteinde. Op volwassen exemplaren worden de bladeren gedragen door een lange bladsteel voorzien van zwarte, harde en gebogen doorns, die behoorlijk geducht zijn. Jonge planten hebben lineaire bladeren. De bloei verschijnt alleen op oudere exemplaren. Deze heeft de vorm van bloeiwijzen (spadices) tot wel 2 m lang, in een gele kleur. Het wortelstelsel van deze palm is zeer uitgebreid, maar zijn wortels zijn breekbaar en kwetsbaar.
De Copernicia alba is een majestueuze plant die solitair of in een rij in een grote tuin staat. Hij kan ook worden gekweekt in grote containers die in het mooie seizoen op het terras kunnen staan, en in een koude kas kunnen worden overwinterd. Hij vraagt ruimte om zijn volledige schoonheid te tonen en groeit snel als hij geen warmte of voeding tekort komt. Zoals alle palmen is hij soms lastig te combineren vanwege zijn sterke persoonlijkheid: geef hem een plek bij een zwembad en plant aan zijn voet grafische planten zoals Beschorneria, die uitstekend in halfschaduw doen, of de grafische, sobere en kleurrijke Phormium, of nog de precieze en geometrische agaven.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Copernicia alba - Argentijnse palm in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Copernicia
alba
Arecaceae
Zuid-Amerika
Aanplant en verzorging
Deze palm groeit vrij snel als hij regelmatig water krijgt in een warm klimaat. Hij heeft vanaf jonge leeftijd veel zon nodig. Plant hem in de vollegrond in milde klimaten, want hij heeft last bij temperaturen onder -5°C. Jonge exemplaren zijn gevoeliger voor kou, vooral als de bodem vochtig is. Kies in andere regio's voor teelt in een zeer grote pot om te overwinteren. Bescherm hem bij aangekondigde vorst door de bladkroon stevig bij elkaar te binden om het hart van de plant te beschermen. Deze palm stelt weinig eisen aan de grond en verdraagt zowel droogte als tijdelijke overstromingen (in het voorjaar of zomer). Hij vraagt weinig onderhoud, alleen het wegsnoeien van de oudste bladeren tot tegen de steel.
Teelt in pot:
Kies een zeer grote pot of kuip met gaten in de bodem, met een inhoud van 75 tot 100 liter. Zijn wortels zijn kwetsbaar, breekbaar en mogen niet beschadigd worden bij het verpotten. Wees voorzichtig bij het hanteren van uw palm: planten ouder dan 3-4 jaar ontwikkelen scherpe tanden op hun bladsteel die vreselijk kunnen krabben! Maak een mengsel van 50% leemrijke tuingrond, 25% gewone potgrond en 25% zand. Meng alles goed door elkaar. Vul uw bak gedeeltelijk, nadat u eerst een laag drainage (kleikorrels, grind, gebroken terracotta potten...) op de bodem heeft aangebracht. Plaats uw palm op het mengsel, zodat de wortelhals (het gebied waar de wortels ontspringen) niet boven de pot uitsteekt, maar ook niet te diep onder het substraat begraven ligt. Voeg de rest van het mengsel rond de kluit toe en druk stevig aan. Geef water in meerdere fasen om het substraat goed te verzadigen met water en de lucht te verdrijven. Plaats uw palm op een zeer lichte plek, maar vermijd te felle directe zon. Wen hem geleidelijk aan de volle zon als hij buiten staat.
Ziekten en plagen:
In de regio PACA, waar ze vaak worden geplant, en in het hele zuiden van Frankrijk en Spanje, zijn grote palmen het slachtoffer van parasieten zoals de larve van de gevreesde en zeer wijdverspreide Paysandisia archon, een grote vlinder die tot in Engeland voorkomt. Er zijn tegenwoordig specifieke behandelingen beschikbaar, voor preventief gebruik. De rode palmkever (Rhynchophorus ferrugineus) is sinds 2006 op ons grondgebied aanwezig. De symptomen zijn als volgt: blad dat is afgesneden, verdroogd of vergelend. Deze plagen vallen veel palmsoorten aan, met een fatale afloop: de bladeren verdrogen onherroepelijk en volledig zodra het hart van de steel larven herbergt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).