Lunaria annua (zaad) - Judaspennig

Een vaste waarde in droogboeketten en vroeger in elke tuin te vinden, de Judaspenning met zijn zilverparelmoeren schijven, beter bekend als Judaspenning en ook wel Lunaria biennis of annua genoemd. Het is een stevige tweejarige plant waarvan de geurende bloei, in een krachtig paars of soms wit, zeker niet misstaat wanneer ze in het voorjaar en vroege zomer de robuuste pollen met heldergroen loof bekroont. Deze makkelijk te telen plant vindt haar plek in zonnige of halfbeschaduwde borders, in gewone tuingrond.

De Judaspenning of Lunaria biennis behoort tot de Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). Het is een tweejarige kruidachtige plant, oorspronkelijk uit Zuid-Europa en het Middellandse Zeegebied, die vroeger in elke tuin stond – of ze nu was uitgenodigd of niet – en zich gemakkelijk verspreidde naar het veld en langs sloten. Ze ontwikkelt zich vanuit een penwortel en vormt een opgaande pol van ongeveer 75 cm hoog en minimaal 30 cm breed, met behaarde stengels en heldergroene, gezaagdbladige, driehoekige bladeren van 10 tot 15 cm lang. Ze bloeit van maart tot mei/juni met trossen vol kleine bloemetjes van ongeveer 1 cm diameter, meestal paars, soms wit, waarvan de geur vooral 's nachts waarneembaar is. De bloemen maken plaats voor bijzondere vruchten, die hauwen worden genoemd. Het zijn enigszins langwerpige, platte schijven met een doorschijnend zilverparelmoeren vlies waarin de afgeplatte zaden goed zichtbaar zijn. Deze bloei is zeer rijk aan nectar en stuifmeel. De plant is een waardplant voor het groot en klein koolwitje (Pieris brassicae en Pieris rapae).

Wie kent de Judaspenning niet? In droogboeketten is ze onmisbaar. Maar haar charme werkt ook in borders met een landelijke uitstraling en in natuurlijke hoeken van de tuin. Samen met witte lelietulpjes en gele viooltjes vormt de Judaspenning charmante en verfijnde plaatjes. Omdat de plant halfschaduw goed verdraagt, kan ze ook als bodembedekker worden gebruikt aan de voet van azalea's of magnolia's.