Hop BIO Ferme de Sainte Marthe - Humulus lupulus

De Hop, in het Latijn Humulus lupulus, is een krachtige, meerjarige klimplant die zowel sier-, geneeskrachtige als aromatische eigenschappen heeft. Met een prachtige groei van het voorjaar tot in het najaar, wordt hij traditioneel gekweekt voor zijn kegels, de vrouwelijke bloemen, om bier te aromatiseren. De jonge voorjaarsscheuten kunnen ook gegeten worden zoals asperges. In de siertuin beklimt en bedekt de hop elk ter beschikking gesteld oppervlak met een mantel van groen. Uit zaai komen zowel mannelijke als vrouwelijke planten, die te herkennen zijn tijdens de bloei. Het zaaien van hop is wat technischer; het vereist voorafgaande stratificatie van het zaad. Deze plant houdt van frisse bodems, zelfs kleiachtige, en van licht beschaduwde plekken. 

De Humulus lupulus behoort tot de cannabisfamilie, net als hennep en... de netelboom. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Europa, gematigd Azië en Noord-Afrika, waar hij vochtige, frisse plekken bevolkt. Hop komt in het grootste deel van ons land voor, inclusief Corsica. Het is een meerjarige, kruidachtige klimplant met een dikke, vlezige wortel die elk jaar zijn volledige bovengrondse vegetatie vernieuwt en de winter ondergronds in rust doorbrengt. Hop is een tweehuizige plant, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke exemplaren bestaan. Eenmaal goed geworteld, kan een hopplant in één seizoen stengels van 8-10 meter laten groeien.

Hop ontwikkelt in het voorjaar kruidachtige, windende stengels vanuit de wortelstok. Ze omstrengelen snel elk ter beschikking gesteld steunmateriaal. De stengels hebben een vierkante doorsnede en dragen kleine haakjes waarmee de plant zich vastzet. De bladeren zijn mooi ingesneden in 3 tot 5 ovale, puntige en gekartelde lobben. De kleur van het blad is in het voorjaar een zuur groen, later in de zomer wordt het een frisser groen. De bloeiwijzen verschijnen in de zomer, van juni tot augustus, afhankelijk van het klimaat. Aan de mannelijke planten zijn het lichte, halfopstaande pluimen van 7 tot 14 cm lang, die in de bladoksel ontstaan. De heel kleine bloemen hebben 5 groenachtige bloemdekbladen rond 5 meeldraden. De vrouwelijke bloemen zijn een soort katjes die bloemen dragen in de vorm van groen-gele kegels. Na bestuiving door een mannelijke plant ontwikkelen zich zaden in de kegels. De eivormige kegels hebben een schubbig uiterlijk en zijn bedekt met een geurige, poederachtige hars genaamd lupuline. Ze worden meestal in september geoogst. De vruchten zijn bolvormige, grijze dopvruchten van ongeveer 3 mm lang, elk met één zaad dat door de wind wordt verspreid.

In de siertuin kan hop snel een lelijke schutting of een tuinhuisje tijdens het groeiseizoen verbergen. Deze klimplant met een heel natuurlijke charme vormt een uitstekende aanvulling op een klimroos en combineert goed met een stevige blauwbloeiende clematis zoals 'Blue Angel'. Hij geeft een tweede leven aan een oude boom, maskeert een verwaarloosd tuinhuisje of een lelijke constructie en omhult een treillage (rasterwerk) of een prieel op een terras met mooie gouden accenten. De bloemen, geplukt in september, zijn prachtig in droogboeketten. Vroeger werden er kussens mee gevuld om de slaap te bevorderen.

Oogst: de vrouwelijke bloemen worden geoogst wanneer de kegels nog gesloten zijn, voordat de schubben open gaan. De jonge stengels worden in het voorjaar afgesneden, wanneer ze nog heel mals zijn. Ze worden gekookt en bereid zoals asperges.

De vrouwelijke bloeiwijzen, de kegels, worden sinds de 8e eeuw gebruikt om bier te aromatiseren. Daarvoor werd hop alleen gebruikt om het bier te conserveren. Momenteel (ondanks moderne conserveringstechnologieën) is deze traditie gebleven vanwege de lichte bitterheid en de smaak die de hop geeft.

De tip van de tuinier: mulch in de zomer de voet van je hopplanten, dit vermindert de watergift. Let op: goed gevestigde planten in een diepe grond en kleiachtige bodem kunnen perioden van matige droogte doorstaan.

.