Asclepias tuberosa (zaad) - Knolzijdeplant

De knolzijdeplant, in het Latijn Asclepias tuberosa, is een overblijvend knolgewas dat oorspronkelijk uit de droge graslanden van Noord-Amerika komt. Geliefd om zijn exotisch aandoende oranje bloei, is het een redelijk winterharde plant. Zijn schermen van kleine, stervormige bloemen tonen verschillende tinten oranje en worden druk bezocht door bestuivende insecten. En zijn lange, bijzondere vruchten, gevuld met zaden met witte, zijdezachte pluizen, hebben hem de bijnaam 'zijdeplant' opgeleverd. Hij voelt zich thuis in droge grond en rotstuinen en is perfect om te combineren met Euphorbia's en Agaves.

De Asclepias tuberosa is een plant uit de Hondskruidenfamilie (Apocynaceae) of de Zijdeplantfamilie (Asclepiadaceae), afhankelijk van de classificatie. Hij is inheems in het oosten en zuidoosten van de Verenigde Staten. Met een vrij snelle groei heeft hij een lange, dunne penwortel die bestand is tegen temperaturen tot -15 °C in goed gedraineerde grond. De plant vormt een pol van stevige, licht behaarde, onvertakte stengels die een irriterend, wit, melkachtig sap bevatten. De hele plant wordt tussen de 50 en 60 cm hoog en 50 cm breed. De stengels zijn bezet met behaarde bladeren van 10 tot 15 cm lang, in een licht- tot middengroene kleur, lancetvormig tot ovaal, en spiraalvormig gerangschikt. Ze zijn bladverliezend en dus afwezig in de winter. De bloei vindt plaats van mei tot eind september, afhankelijk van het klimaat, en zet zich gedurende enkele weken voort. Aan het uiteinde van de stengels verschijnen schermvormige tuilen van 4 tot 5 cm in diameter, samengesteld uit talrijke kleine, feloranje, stervormige bloemen die meer of minder zijn getint met rood of geel. Ze zijn rijk aan nectar en worden bezocht door bepaalde vlinders en andere bijen. Na bestuiving ontstaan er vruchten die paarsgewijs groeien en tot 12 cm lang kunnen worden, gedragen aan het einde van een gebogen steel. Bij rijpheid splijten deze vruchten open om talrijke zaden met pluis te onthullen, die door de wind worden verspreid. Deze plant stelt weinig eisen aan de bodemsoort, maar zal voedselrijke bodems met humus meer waarderen.

De knolzijdeplant vindt zijn plek in zonnige rotstuinen, verhoogde borders, of simpelweg in grond die aan de droge kant is. Combineer hem met andere rotsplanten, met Iris of met Euphorbia's bijvoorbeeld. Zijn felgekleurde bloemen accentueren het grafische karakter van Agaves. Liefhebbers van contrast zullen hem combineren met de blauwe bloei van vlasleeuwenbek of een struiksalie zoals 'Blue Note'.

Met zijn nectarrijke bloemen trekt de Knolzijdeplant talrijke insecten aan, en in het bijzonder vlinders, wat hem in Amerika de naam 'Vlinderplant' heeft opgeleverd.