Lelieliliekever bestrijden: aanpak van aantastingen

Hoe herken je de leliekever?

De aanwezigheid van de leliekever is op twee manieren vast te stellen:

• door hem te observeren: het is een prachtige, felrode kleine kever van ongeveer 1 cm lang, met zwarte poten, een zwart achterlijf en lange zwarte antennes. Je ziet hem vaak aan de onderkant van de bladeren, van maart tot oktober. Ook de feloranje eitjes van de leliekever zijn aan de onderkant van de bladeren te vinden: ze liggen in kleine groepjes langs de nerven. Daaruit komen zwarte en oranje larven, die zich bedekken met uitwerpselen om zich te verbergen en tegen de warmte te beschermen.

• aan de gevolgen: de larven eten de wortels van lelies en de volwassen kevers vreten aan de bladeren, waarin ze gaten maken, en aan de bloemen en bloemknoppen. De planten verzwakken en sterven uiteindelijk als de aantasting niet wordt bestreden.

Helaas kunnen alle variëteiten worden aangetast, maar de Madonna-lelie behoort tot de meest kwetsbare, terwijl Turkse lelies iets minder worden aangevallen. In mindere mate tast de leliekever ook alliums, kievitsbloemen en de reuzenlelie Cardiocrinum aan.

Leliekevers planten zich zeer snel voort. Een vrouwtje kan per seizoen tot 400 eitjes leggen. Zodra je de eerste leliekevers ziet, is het daarom belangrijk om meteen in te grijpen om hun populatie in te dammen.

Wat zijn natuurlijke bestrijdingsmiddelen tegen de leliekever?

De meest effectieve methode is het handmatig verzamelen en vernietigen van de volwassen kevers. Om de aantasting in te dammen, kunt u het beste enkele weken lang elke dag vroeg in de ochtend controleren. Let op: wanneer u ze probeert te verzamelen, laten leliehaantjes zich vaak op hun rug op de grond vallen, zodat ze minder goed zichtbaar zijn… Het verzamelen van de eitjes en de larven is ook mogelijk. Vergeet niet de bladeren om te draaien om de oranje eitjes aan de onderkant te zoeken.

U kunt ook de door de larven aangetaste bladeren verzamelen en verbranden.

Sommige mensen strooien koffiedik aan de voet van de aangetaste stengels of besproeien ze met een oplossing op basis van pyrethrum of neemolie. Het is ook mogelijk om een aftreksel van boerenwormkruid te verstuiven; de geur daarvan houdt de leliehaantjes op afstand. Tot op heden blijkt echter geen enkele behandeling volledig effectief. Daarom raden wij aan om de kevers vooral met de hand te verzamelen.