Hyacinthoides non scripta Alba - Scille nutans Blanche
Hyacinthoides non scripta Alba - Scille nutans Blanche
Hyacinthoides non scripta Alba - Scille nutans Blanche
Boshyacint Wit - Hyacinthoides non scripta Alba
Hyacinthoides non-scripta Alba
Boshyacint , Wilde hyacint , Engelse boshyacint , Bluebells , Wilde boshyacint , Hazenklokje , Hazeklokje , Bluebell
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Hyacinthoides non scripta Alba, ook wel witte boshyacint genoemd, is de zeldzame witte versie van het bekende bolgewas dat onze frisse bossen in april met blauwe klokjes tooit. Zeer eenvoudig te telen in frisse bodem en klimaat, komt ze elk jaar terug en verwildert ze, waardoor ze in de loop der jaren prachtige, lichte kolonies vormt in de halfbeschaduwde delen van de tuin, ook onder bladverliezende bomen.
De Hyacinthoides non scripta, uit de familie van de Hyacinthaceae, wordt soms ook 'knikkende vogelmelk' genoemd. Het is een vaste, kruidachtige plant die overwintert met een bol. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van West-Europa, waaronder het midden en westen van Frankrijk. Deze bosplant is gewend aan frisse, humusrijke en zure grond, maar is gemakkelijk te kweken in goede, losgemaakte tuingrond. De witte vorm 'Alba' is in het wild extreem zeldzaam. De bol is ovaal en bedekt met een vlies. De groei komt in het voorjaar op: de bol produceert een pol met lange, smalle, rechtopstaande grondstandige bladeren, die lijnvormig, glanzend en heldergroen van kleur zijn. Deze snelgroeiende boshyacint bereikt ongeveer 30 cm hoogte en breidt zich zijwaarts uit door veel nieuwe bolletjes te vormen. De bloei vindt plaats in april-mei. Uit het loof komen vlezige stengels, die aan hun gebogen top een tros met kleine, halfhangende, witte klokvormige bloemen dragen, allemaal aan dezelfde kant van de stengel. Deze licht geurende bloei is rijk aan nectar en stuifmeel en wordt druk bezocht door bijen. Na de bloemen volgen doosvruchten met zaden die het volgende voorjaar gemakkelijk kiemen.
De witte boshyacint is een wilde plant vol charme: ze vormt in de loop der tijd prachtige bloementapijten onder bladverliezende bomen, in open plekken en in halfbeschaduwde delen van de tuin. Het is het beste om haar een wat vergeten hoekje te geven, want als ze het naar haar zin heeft - wat vaak het geval is - neemt dit kleine bolgewas de ruimte en verwildert ze tot groot plezier. Ze combineert van nature prachtig met haar blauwe of roze varianten, met narcissen, leverbloempjes, nieskruid en het bosanemoontje.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Boshyacint Wit - Hyacinthoides non scripta Alba in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Hyacinthoides
non-scripta
Alba
Hyacinthaceae
Boshyacint , Wilde hyacint , Engelse boshyacint , Bluebells , Wilde boshyacint , Hazenklokje , Hazeklokje , Bluebell
West-Europa
Andere Voorjaarsbollen van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De knikkende vogelmelk (*Scilla nutans*) houdt van relatief vochtige en koele klimaten en doet het goed in de meeste van onze streken, behalve op te droge en warme plekken. Geef deze plant een goede, losgemaakte tuingrond verrijkt met bladaarde die in de zomer een beetje koel blijft. Kies een plek met ochtendzon, halfschaduw of zelfs schaduw. Plant ze in groepjes van 3 tot 5, bedekt met 8 cm goede grond, in borders van gazons, perken of aan de voet van bomen, met een onderlinge afstand van 10 cm. De planten zijn zich gemakkelijk vermeerderend zodra ze eenmaal zijn gevestigd. Deze inheemse plant heeft geen natuurlijke vijanden in onze tuinen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).