Oxalis obtusa
Oxalis obtusa - Klaverzuring
Oxalis obtusa
Klaverzuring
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Oxalis obtusa, soms gele klaverzuring genoemd, is een kleine Zuid-Afrikaanse bolgewas met een lange herfst- en winterbloei die buiten mediterrane streken meestal in potten wordt gekweekt. Deze soort, een van de sierlijkste binnen het geslacht, kenmerkt zich door lichtgroen klaverblad en vooral door relatief grote bloemen voor een oxalis, in een zalmroze kleur met een geel hart. Een mooie kamerplant die kleur brengt in de winter!
De Oxalis obtusa, uit de familie Oxalidaceae, bloeit in de winter in de vlakten van de Kaapregio, tijdens het regenseizoen. Het is een kruidachtige plant die groeit vanuit een klein, bruin, knolvormig wortelstokje dat op een rozijn lijkt. Dit opslagorgaan stelt de plant in staat om de droge, warme periode ondergronds in rust te overleven. De plant komt boven de grond in oktober en sterft af in april-mei. In de zomer mag de plant niet worden bewaterd. Hij vormt een kussentje van 10 tot 12 cm hoog dat zich in de loop der tijd uitbreidt. De bladeren zijn verdeeld in 3 deelblaadjes en worden gedragen door een lange bladsteel die rechtstreeks uit de wortelstok komt. De bloei is langdurig en herhaalt zich gedurende 6 weken tussen eind oktober en eind maart, afhankelijk van de groeiomstandigheden en plantdatum. De bloemen, 2,5 cm breed, bestaan uit 5 bloemblaadjes waarvan de kleur kan variëren per kloon. De meest voorkomende in de teelt heeft zalmroze bloemen met donkerdere adering en een geel hart. Deze bloei trekt bestuivende insecten aan en wordt gevolgd door de vorming van langwerpige vruchten, verdeeld in 3 hokjes met daarin het zaad.
Oxalis-soorten zijn meestal vaste planten met een bol- of wortelstok, die weinig worden gebruikt, maar het zijn planten die rijkelijk bloeien en zeer veelzijdig toepasbaar zijn. Kortom, het zijn planten voor tuiniers die graag buiten de gebaande paden treden. De Oxalis obtusa maakt veel indruk in een hangpot of als bloeiende potbeplanting, of in een zonnige rotstuin waar vollegrondteelt mogelijk is. In de tuin combineert hij goed met andere kleine bollen met vroege bloei, zoals krokussen en botanische tulpen. Plant de bolletjes tussen kleine heestertjes uit de garrigue, die in de zomer, tijdens hun rustperiode, de ruimte opvullen.
Oxalis die binnen worden gekweekt, gedijen goed op een lichte standplaats zonder direct zonlicht, bij een ideale temperatuur rond de 15 tot 22 °C. Deze planten kunnen ook naar buiten worden verplaatst zodra de nachttemperaturen boven de 10 °C komen, op een lichte plek maar beschermd tegen brandende zon, zware regen en wind. Ze moeten weer naar binnen worden gehaald voor de eerste vorst. Makkelijk te kweken en geschikt voor zowel binnen als in de zomertuin.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Oxalis
obtusa
Oxalidaceae
Klaverzuring
Zuid-Afrika
Aanplant en verzorging
Voor de Oxalis obtusa adviseren we om de plant in pot te kweken en deze 's winters binnen te halen, behalve in de zeer beschutte, milde gebieden in Nederland. Het is namelijk een vorstgevoelige plant. Houd de potgrond tijdens de groeiperiode licht vochtig, maar laat deze in de zomer bijna opdrogen, want dat is de rustperiode van deze klaverzuring. Verminder het watergeven eind maart of begin april. Het is normaal dat het loof op dat moment verdort. Bij aanplant in de vollegrond kies je een zonnige, luchtige standplaats en een perfect gedraineerde, zelfs steenachtige bodem.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).