Iris winogradowii - Iris botanique
Iris winogradowii
Iris winogradowii
Iris winogradowii
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris winogradowii, ook wel bekend als de Iris van Winogradoff, is een botanische soort die zeldzaam is geworden in zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied. Dit komt waarschijnlijk door zijn prachtige, lichtgele en geurige bloei die aan het einde van de winter verschijnt, maar misschien ook omdat hij specifieke groeiomstandigheden nodig heeft om goed te gedijen. Deze kleine bolgewas produceert inderdaad mooie, grote bloemen in een zacht primergeel, met groene vlekken op de kelkbladen die ook een oranje kam hebben. Van oorsprong een bergplant en perfect winterhard, verdient deze zeer mooie collectie-iris het om geprobeerd te worden in een humusrijke, frisse maar zeer goed doorlatende bodem, in de beschutting van een bosrand met gefilterd licht.
L'Iris winogradowii est une plante vivace de la famille des iridacées, originaire des montagnes du sud du Caucase, d'Azerbaïdjan et de Géorgie. On ne le trouve plus de nos jours que dans quelques stations de la Géorgie, où il croît dans les prairies subalpines, ainsi que dans les poches d'humus accumulées dans les affleurements rocheux peu humides. Sa préférence va aussi aux expositions mi-ombragées en été, c'est à dire sous les ligneux à feuillages caducs. La plante se développe à partir d'un organe de réserve, qui est un bulbe allongé de 2 à 3 cm de hauteur, couvert d'un épiderme brun. En conditions humides, elle a tendance à développer des stolons. Cet iris fleurit dès la fin février, ou en mars selon le climat, avant l'apparition du feuillage, ce qui le rend précieux au jardin. Les fleurs, larges de 8 à 10 cm sont portées par des tiges de 8 cm de hauteur environ. Elles sont grandes par rapport à la taille de la plante et semblent émerger directement de la terre. Elles sont formées de 3 tépales internes dressés dominant 3 tépales externes plus horizontaux ornés de taches vertes et d'une ligne médiane orangée. Elles sont très parfumées. Le feuillage se développe lorsque les fleurs fanent, formant une touffe de feuilles étroites, raides et pointues, de 30 à 40 cm de hauteur au maximum. C'est à ce moment là que le bulbe se divise en plusieurs bulbilles, permettant à la plante de coloniser son environnement.
De Iris winogradowii wordt gekweekt in borders of rotstuinen, in halfschaduw en in humusrijke, zure grond die altijd licht vochtig blijft. De teelt in potten lijkt nogal lastig. Je kunt hem combineren met andere kleine bollen met vroege bloei, zoals sneeuwklokjes, krokussen of botanische en vroege tulpen. Hij combineert ook goed met helleborussen. Plant ze in groepjes van 15 bollen om snel mooie kleuraccenten te creëren aan het einde van de winter. Tot slot is dit een plant die het goed zou moeten doen in een alpine trog, net als Dodecatheon, Globularia cordifolia of Saxifraga 'Pixie'.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris winogradowii in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Iris
winogradowii
Iridaceae
Oost-Europa
Aanplant en verzorging
Plant de bollen in september-oktober, op een plek die 's zomers halfschaduw en 's winters zon krijgt, in humusrijke, zure, goed doorlatende grond (zandig of venig) op 10 cm diepte en bij voorkeur in groepjes, met 8 cm tussenruimte. Knip uitgebloeide bloemen aan de basis weg en laat daarbij de stengel staan. Blijf de planten aan de voet besproeien. Zodra het loof vergeeld is, verwijder je het en laat je de bollen zitten, zodat ze het volgende jaar weer bloeien. Na de bloei geef je drie keer meststof in vloeibare vorm, met een maand tussenpoos. Laat de bollen meerdere jaren op hun plek staan.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).