Iris reticulata Down to Earth - Iris réticulé
Iris reticulata Down to Earth - Netiris
Iris reticulata Down to Earth
Netiris , Botanische boliris , Vroege boliris , Reticulata-iris
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris reticulata 'Down to Earth' is een variëteit van de netiris met een bijzondere bloei, zowel qua bloemarchitectuur als qua mysterieus kleurenpalet. Een bloem die van veraf niet opvallend is, maar van dichtbij werkelijk prachtig blijkt. Hij bloeit soms al in februari, met bloemen die donkerbruin en donker metaalachtig blauwgroen combineren, opgefleurd door een gele vlek en vreemd genoeg versierd met drie lange groene draden. Deze kleine bolgewas gedijt in zeer goed doorlatende grond, in de volle zon of halfschaduw, in borders, rotstuinen of zelfs in potten. Een juweeltje!
Volgens de bronnen is Iris reticulata ontstaan uit een kruising tussen Iris histrioides 'Major' (blauw) en Iris winogradowii (lichtgeel met vlekken in de keel), of anders uit het huwelijk van Iris histrioides 'Major' (blauw) en Iris danfordiae (diepgeel met vlekken in de keel). Deze planten zijn allemaal afkomstig uit de Kaukasus, waar ze van nature groeien in alpiene graslanden en rotsachtige gebieden (op kalkhoudende, gneisrijke grond), op hoogtes tussen 1000 en 2500 meter.
De hybride iris 'Down to Earth' is een creatie van Alan McMurtrie uit 2011. Deze vaste plant vormt een kleine, opgaande en uitwaaierende pol van 15 cm hoog tijdens de bloei en breidt zich in theorie onbeperkt uit door de aanmaak van broedbolletjes. Deze kleine plant bloeit aan het einde van de winter, wanneer de dagen beginnen te lengen, meestal in februari-maart. Zijn enkele bloemen van ongeveer 6 cm in doorsnee zijn relatief groot voor de omvang van de plant. Ze bestaan uit 3 bruine kroonbladen versierd met gele vlekken die gespikkeld zijn met donkerbruin, 3 lange, tot draad gereduceerde kelkbladen in een blauwgroene kleur, en 3 kroonbladachtige stijlen die blauw, groen en mauve mengen. Elke bloem wordt aan de basis omsloten door twee schubvormige schutbladen. De vruchten zijn opgezwollen capsules met eivormige zaden. Het loof, dat kort is tijdens de bloei, groeit daarna langer uit. De grondstandige bladeren zijn blauwgroen van kleur, hebben een vierkante doorsnede en zijn omhullend (schedevormend) aan de basis. Ze zijn bladverliezend en verdwijnen in de zomer.
De netiris is een heel mooie plant voor de rotstuin en borders, en ook interessant om vluchtige, bloeiende potten mee te decoreren die je in huis kunt halen om van dichtbij van zijn schoonheid, en soms zijn geur, te genieten. Hij combineert goed met dwergirissen, botanische crocussen, botanische tulpen, Oosterse anemoon (Anemone blanda) of de Algerijnse iris. Laat de bollen verwilderend uitzaaien, ze vormen na een paar jaar mooie pollen die de terugkeer van het voorjaar aankondigen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Iris
reticulata
Down to Earth
Iridaceae
Netiris , Botanische boliris , Vroege boliris , Reticulata-iris
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
Plant de bollen in september of oktober op een zonnige plek, in een zeer goed doorlatende bodem, ongeveer 8-10 cm diep en bij voorkeur in groepjes, met 8 cm tussenruimte. Knip uitgebloeide bloemen aan de basis weg, maar laat de stengel staan. Blijf de planten aan de voet besproeien. Zodra het loof geel is geworden, verwijder je het en laat je de bollen zitten, zodat ze het volgende jaar weer kunnen bloeien. Na de bloei geef je ze driemaal, met een maand tussenpoos, vloeibare meststof. Laat de bollen meerdere jaren op hun plek staan.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).