Iris Katharines Gold
Iris Katharines Gold
Iris x histrioides Katharine's Gold
Dwergiris , Netiris , Dwerg boliris , Boliris , Lis
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris reticulata 'Katharine's Gold' is een witgekleurde, met geel aangelopen versie van de uitstekende cultivar 'Katharina Hodgkin'. Deze kleine botanische iris met een kostbare en vroege bloei biedt bloemen van mooi formaat, met een gestileerde vorm, licht geurend, in een zeer heldere combinatie van pasteltinten. De kleur, zuiver wit op de rechtopstaande kroonbladen, wordt verwarmd door de hangende kelkbladen die met geel zijn aangelopen en delicate hemelsblauwe en zwarte puntjes hebben. Dit kleine bolgewas gedijt in zeer goed doorlatende grond, in de volle zon of halfschaduw, in borders, rotstuinen of zelfs in plantenbakken.
De Iris 'Katharine's Gold' is een spontane mutatie van de Iris 'Katharina Hodgkin' die recentelijk in de teelt is verschenen. Volgens bronnen is de laatste een kruising tussen de Iris histroides 'Major' (blauw) en de Iris winnogradowii (bleekgeel, gevlekt in de keel), of een combinatie van Iris histroides 'Major' (blauw) en Iris danfordiae (diepgeel, gevlekt in de keel). Deze planten zijn allemaal afkomstig uit de Kaukasus en groeien van nature in alpiene graslanden en rotsachtige habitats (op kalkhoudende en gneisrijke bodem), tussen 1000 en 2500 meter hoogte. Deze vaste plant vormt een kleine, rechtopstaande en uitwaaierende pol van 15 cm tijdens de bloei en breidt zich theoretisch onbeperkt uit door de aanmaak van broedbolletjes. Hij bloeit aan het einde van de winter, wanneer de dagen beginnen te lengen, meestal in februari-maart. De solitaire bloemen van 7 tot 8 cm lengte zijn relatief groot in verhouding tot de grootte van de plant en lekker geurend. Ze bestaan uit spatelvormige bloemdekbladen, waarbij de 3 bovenste, smallere en rechtopstaande korter zijn, en de 3 onderste breder, gebold en kleurrijker. Elke bloem wordt aan de basis omsloten door twee schubachtige schutbladen in een purperachtig groen. De vruchten zijn opgezwollen capsules met eivormige zaden. Het loof, kort tijdens de bloei, groeit daarna uit. De grondstandige bladeren zijn blauwgroen, hebben een vierkante doorsnede en zijn omhullend (schedevormend) aan de basis. Ze zijn bladverliezend en verdwijnen in de zomer.
De kleine bolirissen zijn perfect voor rotstuinen, borders, perken of om kortstondige bloeiende potten te versieren, die je in huis kunt halen om van dichtbij te genieten van hun kostbare bloemvorm en geur. Ze combineren goed met Iris pumila, botanische crocussen, Oosterse anemoon (Anemone blanda) of de Algerijnse iris (Iris unguicularis). Laat de bollen verwilderend groeien, ze vormen na een paar jaar mooie pollen die de terugkeer van het voorjaar aankondigen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Iris
x histrioides
Katharine's Gold
Iridaceae
Dwergiris , Netiris , Dwerg boliris , Boliris , Lis
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
Plant de bollen in september-oktober op een zonnige plek, in goed gedraineerde grond op 10 cm diepte en bij voorkeur in groepjes, met 8 cm tussenruimte. Knip uitgebloeide bloemen aan de basis weg en zorg ervoor dat je de stengel laat staan. Blijf de planten aan de voet besproeien. Zodra het loof vergeeld is, verwijder je het en laat je de bollen op hun plek zitten, zodat ze het volgende jaar weer kunnen bloeien. Na de bloei geef je drie keer vloeibare meststof met een maand ertussen. Laat de bollen meerdere jaren op hun plek staan.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).