Epilobium angustifolium - Wilgenroosje
Epilobium angustifolium - Wilgenroosje
Epilobium angustifolium - Wilgenroosje
Epilobium angustifolium - Wilgenroosje
Epilobium angustifolium - Wilgenroosje
Epilobium angustifolium
Wilgenroosje , Smalbladig wilgenroosje , Vuurkruid , Wilgeroosje , Knikkend wilgenroosje , Wit wilgenroosje , Dondertoren , Bastaardwederik , Basterdwederik , Kattestaart , Sint-Antoniuslelie
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
Wilgenroosje, met de botanische naam Epilobium angustifolium, staat ook bekend als Sint-Antoniuskruid of smalbladig wilgenroosje. Het is de wilde soort waarvan enkele cultivars met witte of roze bloemen zijn afgeleid. Het is een vaste plant met een slanke en luchtige groeiwijze, getooid met bloemtrossen in middelhoze kleur in de zomer. Winterhard en weinig eisend, heeft hij toch behoefte aan een frisse, voedselrijke bodem om goed te gedijen, wat hij op geschikte plekken zeer uitbundig doet. Hij trekt bestuivers aan en levert een hoogwaardige monoflorale honing. Ook wordt hij gebruikt voor kruidenthee vanwege zijn geneeskrachtige eigenschappen.
Het Epilobium angustifolium behoort tot de Teunisbloemfamilie (Onagraceae) en is een winterharde vaste plant die over het hele noordelijk halfrond voorkomt. In Nederland is hij algemeen op open, zonnige plekken. Hij koloniseert inderdaad spontaan en snel open plekken in het bos dankzij zijn vele zaden die zich in de omgeving verspreiden. Mogelijk invasief, maar ideaal om een natuurlijk hoekje in uw tuin op te vullen. Hij houdt van frisse, maar in de winter niet doorweekte, liever voedselrijke, neutrale tot zure grond. Hij staat graag in de volle zon, maar verdraagt ook halfschaduw die hij direct opfleurt. Al in het voorjaar ontwikkelt hij snel lange, soepele maar stevige stengels die moeiteloos een hoogte van 1,5 meter bereiken. Deze dragen lange, bladverliezende bladeren. Ze zijn afwisselend geplaatst, lancetvormig en hebben een duidelijke hoofdnerf. Ze hebben een mooie, frisgroene kleur die de kleur van de bloemen perfect laat uitkomen. De bloemen verschijnen achtereenvolgens op het bovenste derde deel van de stengel, waardoor lange, licht piramidevormige trossen ontstaan. Ze bestaan uit vier bloemblaadjes, worden maximaal 2 cm groot en zijn van juli tot september een trekpleister voor insecten.
Het wilgenroosje vormt snel een vaste plant met een elegante statuur, waarvan de hoogte hem een plek in het midden of op de achtergrond van een border geeft. In een ruigere, natuurlijke hoek combineert u hem goed met bloemrijke weides of braakliggend terrein. In een landelijke border met vaste planten past hij perfect bij grote Phlox, Judaspenning, Hesperis of Damastbloem, of bij vaste Geraniums, omringd door groene pollen venkel en siergrassen.
Epilobium angustifolium kan worden geconsumeerd als kruidenthee van verse of gedroogde bladeren. Er worden goedgekeurde eigenschappen aan toegeschreven voor het behandelen van prostaat- of blaasklachten en als tonicum voor het slijmvlies van het spijsverteringskanaal.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Epilobium angustifolium - Wilgenroosje in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Epilobium
angustifolium
Onagraceae
Wilgenroosje , Smalbladig wilgenroosje , Vuurkruid , Wilgeroosje , Knikkend wilgenroosje , Wit wilgenroosje , Dondertoren , Bastaardwederik , Basterdwederik , Kattestaart , Sint-Antoniuslelie
Tuinbouw
Andere Wilgenroosjes - Epilobium
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De wilgeroosjes (*Epilobium angustifolium*) geven de voorkeur aan frisse bodems en zonnige of licht beschaduwde standplaatsen. Zoals alle alpiene planten, kunnen ze slecht tegen overmatige vochtigheid in de winter. Ze zijn winterhard, verdragen kou goed en voelen zich thuis in veel verschillende grondsoorten.
De plant is zelfuitzaaiend en heeft de neiging om zich in de tuin te verspreiden: ideaal om een wat vergeten hoekje op te fleuren... of om de jonge voorjaarsscheuten aan de buren te geven! Om zelfuitzaai te voorkomen, kun je de uitgebloeide bloemen wegknippen. Dit verlengt de bloei tot in oktober.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).