Cotyledon pendens - Cotylédon pendant

Cotyledon pendens, de hangende cotyledon, is een vetplant die betovert met zijn lange, overhangende stengels bedekt met kleine, vlezige grijsgroene blaadjes en zijn grote oranje klokjes, die zeer decoratief zijn in het late voorjaar en in de zomer. Het is een prachtige plant voor het versieren van hangmanden, hoge bloembakken en droge rotstuinen. In een gematigd klimaat wordt hij vooral in pot gekweekt, in het mooie seizoen buiten en vorstvrij overwinterd. De teelt is niet moeilijk in een zeer drainerend substraat.

Botanisch gezien behoort Cotyledon pendens tot de Crassulaceae-familie. Deze Zuid-Afrikaanse soort is afkomstig van zuidhellingen van leisteenrotsen langs de Mbashe-rivier in de Eastern Cape, op een hoogte tussen 300 en 400 meter, in een regio met warme zomers en droge winters, bijna zonder vorst. De winterhardheid bedraagt ongeveer -2°C bij een kortstondige piek in droge grond.
Het is een kleine, overblijvende, overhangende vetplant; de slappe, hangende stengels bereiken een lengte van 50-60 cm, soms meer bij oudere exemplaren, en verhouten geleidelijk aan de basis. De wortels hechten zich diep vast in rotsspleten. De jonge stengels, met een diameter van ongeveer 2 mm, zijn licht behaard en bedekt met een witachtige waslaag (pruina). De bladeren, in tegenoverstaande, dicht opeenstaande paren aan de stengel, zijn elliptisch tot eivormig, 1,8 tot 2,5 cm lang, 1 tot 1,5 cm breed en 7 tot 10 mm dik, en eindigen in een kleine, duidelijke punt. De grijsgroene tot grijsblauwe opperhuid is bedekt met een fijne waslaag, en de rand kleurt rood bij veel licht. Dit blad is wintergroen.
De bloei ontwikkelt zich aan het uiteinde van de stengels, in de vorm van hangende pluimen die tot vier grote bloemen kunnen dragen, elk op een vrij lang bloemsteeltje (pedikel). De bloemen, in de vorm van opwaarts gebogen klokjes, zijn 4 tot 4,5 cm lang en 1,2 tot 1,5 cm breed. Hun kleur varieert van oranje tot dieprood. Ze verschijnen van juni tot augustus-september.
In de natuur kunnen de lange stengels wortelen wanneer ze in contact komen met een vochtige spleet, wat zorgt voor vegetatieve vermeerdering; in cultuur is hij gemakkelijk te stekken via stengeldelen of zelfs bladeren.

Cotyledon pendens is een vorstgevoelige vaste plant, die het best geschikt is voor de zachtste kustgebieden of, algemener, voor potcultuur. Hij staat graag buiten, op het terras of balkon tijdens het mooie seizoen. Deze vetplant heeft behoefte aan zeer veel licht, met een beetje lichte schaduw tijdens de warmste uren (vooral achter glas) en een substraat zoals een cactusmengsel. Geef matig water van het voorjaar tot het vroege najaar, waarbij u het substraat tussen de gietbeurten laat opdrogen, en houd hem in de winter bijna droog bij een ideale temperatuur tussen 5 en 10 °C; het is verstandig hem binnen te halen zodra de thermometer rond de 0 °C komt.

Om hem goed tot zijn recht te laten komen, plaatst u de hangende cotyledon in een hangmand, een schaal op een muurtje of een grote potbeplanting op hoogte, zodat zijn stengels vrij kunnen afhangen. Hij combineert mooi met de gouden kussens van Sedum reflexum ‘Angelina’, de rozetten van Echeveria ‘Perle von Nurnberg’ of de bloementapijten van Delosperma cooperi ‘Wheels of Wonder Violet’.
In een droge tuin aan zee kan hij boven op een stenige talud worden geplant, gecombineerd met enkele kleine winterharde agaven. Op een balkon geeft een enkele potbeplanting al een mineralen en grafisch karakter aan een balustrade, mits de gouden regel voor deze soort wordt gerespecteerd: veel licht, weinig water en geen vorst.

Pas in 2003 beschreven door de Zuid-Afrikaanse botanicus Ernst van Jaarsveld aan de hand van planten verzameld op de kliffen van de Mbashe, onderscheidt Cotyledon pendens zich onder meer van Cotyledon woodii door zijn duidelijk overhangende groeiwijze en zijn vertakte bloeiwijzen. De soortnaam pendens komt uit het Latijn en verwijst direct naar zijn hangende stengels.