Tylecodon bucholzianus - Tylecodon

De Tylecodon bucholzianus is een vreemd klein vetplantstruikje, dat met zijn opgezwollen voet en korte, gedrongen takken die weinig tot geen blad dragen, op koraal lijkt! De grijsgroene, cilindrische, gladde stengels zijn gebogen tot rechtopstaand en bezaaid met bruine bladlittekens. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Afrika, gaat hij in rust om de droge, hete zomers te overleven en ontwikkelt hij zich in de winter als het weer milder en vochtiger is. In de zomer draagt hij fijne, luchtige schermen van kleine, rechtopstaande bloempjes met teruggeslagen witte kroonblaadjes. Zeer klein van formaat en vorstgevoelig, is dit een soort die in pot gekweekt wordt op een niet-brandende standplaats in een drainerend en licht substraat.

De Tylecodon bucholzianus is een vetplant die behoort tot de enorme familie van de Crassulaceae. Hij groeit langs de kust in de woestijnregio van de Karoo. Hij wordt aangetroffen in rotsspleten en op rotsen, blootgesteld aan belangrijke mist in de winter, waarin hij groeit. Het is een plant met een caudex, een verdikte stam die als waterreservoir dient en hem in staat stelt droogte en hitte te weerstaan. Vorstgevoelig, verdraagt hij lage temperaturen tot minimaal 1°C, vooral als de bodem perfect drainerend en droog is. Kweek hem in een pot, op een plek in de volle zon of halfschaduw, in een drainerend, vrij zanderig substraat, samengesteld uit gelijke delen potgrond, zand en tuinaarde.

De Tylecodon bucholzianus is een zeer ongewone vetplant, gewaardeerd om zijn vreemde uiterlijk. Het is een vaste, succulente plant met een rechtopstaande tot compacte, bossige groeiwijze. Met een kleine ontwikkeling bereikt hij slechts 30 cm in alle richtingen. Hij heeft een zeer breekbaar geraamte bestaande uit een caudex, een brede en dikke stam, die vlezige, cilindrische takken draagt van 2 cm in diameter, die in een punt eindigen. Zijn opperhuid is grijsgroen en gemarkeerd met bruine bladlittekens. Zijn loof, als het aanwezig is, verschijnt laat in het voorjaar in zeer uiteenlopende vormen, afhankelijk van het exemplaar. Soms zijn ze vlezig, lijnvormig, 0,5 tot 4 cm lang en vallen ze snel af. In andere gevallen krijgen de puntige uiteinden van de takken kleine roodachtige schutblaadjes die tijdens het slechte seizoen blijven zitten. De plant bloeit in de late zomer van augustus tot september en biedt dan korte, fijne, terminale schermen met rechtopstaande bloempjes van 0,5 cm lang met teruggebogen, witte kroonblaadjes.

De Tylecodon bucholzianus wordt in een pot geplant. Je stopt met besproeien bij de eerste warmte, in afwachting van de hervatting van de groei in het najaar. Combineer hem met andere vetplanten van dezelfde herkomst, zoals Anacampseros of Conophytum, om miniatuurwoestijntuintjes te vormen, of zet hem alleen in een pot om een vensterbank of een hoekje van de serre te decoreren.