Rosa François Juranville - Ramblerroos
Rosa François Juranville - Ramblerroos
Rosa François Juranville - Ramblerroos
Rosa François Juranville - Ramblerroos
Rosa François Juranville - Ramblerroos
Rosa x wichuraiana François Juranville
Ramblerroos , Liaanroos , Klimroos
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Roos 'François Juranville' is een krachtige klimroos die niemand onberoerd laat. Deze oude rozestruik met bijna doornloze, soepele stengels biedt ongebruikelijke rozen door hun liefelijk warrige vorm, hun kleur die van roze naar perzikkleurige en gele gloed overgaat, en hun uitzonderlijke geur van vers gesneden appel. Ze komen in het voorjaar in kleine trossen tot bloei, boven fijn, glanzend loof dat uit jonge bronzen scheuten ontspruit. Zoals de meeste liaanrozen bloeit hij niet door in het najaar. Maar hij heeft het voordeel dat hij in heel veel gebieden uitstekend gedijt.
De Roos 'François Juranville', in 1906 gekweekt door René Barbier, is ontstaan uit een kruising tussen de Wichuraroos (synoniem Rosa luciae), een botanische soort uit Oost-Azië, en de Chinese hybride roos Mme Laurette Messimy. Dit ras bracht, net als 'Albertine' en 'Leontine Gervais', hun kweker destijds veel succes. Hij haalde de stammen van hun krachtige Aziatische voorouder zelfs uit Ohio.
'François Juranville' bereikt moeiteloos een hoogte van 5 tot 6 meter bij een breedte van ongeveer 3 meter. Zijn lange, flexibele stengels zijn bijna zonder doorns en bedekt met klein, donkergroen, glanzend en elegant loof. De bloemen van deze liaanroos, een voorjaarsbloeier, verschijnen in mei-juni, vroeger of later afhankelijk van de streek. Ze ontstaan op korte scheuten van het 2e jaar, als bloemknoppen in een donkerroze, koperachtige tint. Ze ontluiken tot zeer gevulde, enigszins afgeplatte rozen met een diameter van 6 tot 7 cm, alleenstaand of in kleine trossen. Ze bestaan uit gekartelde bloemblaadjes die netjes in kwarten gerangschikt zijn, ondanks hun wat warrige uitstraling. Hun kleur verloopt van koraal-zalmroze bij het openen naar een zachter roze, waarbij het hart van de bloem een zachte gele gloed behoudt. Ze worden omgeven door een karakteristieke fruitige geur van groene appel. Deze zeer krachtige en sterke rozestruik kan onder bepaalde teeltomstandigheden echter gevoelig zijn voor meeldauw.
Met 'François Juranville' betreden we de exclusieve kring van liaanrozen waar niets te veel voor is. Net als 'Albertine', 'Felicia', 'Alberic Barbier', 'American Pillar' of 'May Queen', is hij bijzonder interessant om een beetje weelderigheid en charme in de tuin te brengen, ook onder moeilijke klimaatomstandigheden. Stevig, zuinig en weinig veeleisend, hij voelt zich thuis zowel op beschutte als op koele standplaatsen in Nederland, mits met enige zorg bij het aanplanten. Zoals andere grote klimrozen kan hij moeiteloos een lelijk bouwsel verbergen of een muur of een kleine, stevige boom beklimmen. Zijn weinig doornige stengels maken hem een uitstekende kandidaat voor het versieren van prieeltjes en pergola's. Het trio 'Alberic Barbier', 'François Juranville' en 'Alchemist', in elkaar verstrengeld in een harmonie van kleuren en geuren, is in juni een puur wonder.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Rosa
x wichuraiana
François Juranville
Rosaceae
Ramblerroos , Liaanroos , Klimroos
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De roos François Juranville past zich aan aan vrijwel elke grondsoort, zelfs zware of zanderige bodem, van vochtig tot droog in de zomer, mits de aanplant goed wordt verzorgd en hij bij het aanslaan voldoende water en voeding krijgt. Plant hem in goed bewerkte, doorlatende gewone tuingrond op een zonnige standplaats, of halfschaduw in warme, zeer zonnige klimaten. Plant in het najaar, nooit als het vriest. Houd de eerste 2 of 3 zomers de watergift in de gaten en geef elk jaar bij het begin van de groei een speciale meststof voor rozen met langzame afgifte.
De takken van 2 jaar oud zijn het meest bloeirijk. Het is nuttig om de stengels die het voorgaande jaar hebben gebloeid terug te knippen tot 3 of 4 bloemknoppen of tot ongeveer 15 cm. Nieuwe, stevige stengels worden aangebonden en oude takken worden indien nodig verwijderd. Deze roos is redelijk winterhard en kan temperaturen tot -15°C weerstaan. Mocht hij na een te strenge winter toch tot aan de grond bevriezen, dan loopt deze klimroos in het voorjaar weer vanuit de basis uit. Dit geldt vooral als de plant zich heeft losgemaakt van zijn onderstam door diep te planten, waarbij het entpunt diep onder de grond komt. Het kan nuttig zijn om in de winter dood hout te verwijderen en uitgebloeide bloemen weg te knippen als u geen vruchtvorming wilt. Indien nodig kunt u in het voorjaar, na de vorstperiode, een lichte snoei toepassen. U kunt klimrozen ook vrij laten ontwikkelen als u over veel ruimte beschikt.
Als u een klimroos naast een levende boom plant, komt het wortelstelsel van de roos in concurrentie met dat van de reeds goed gevestigde boom. Een handige truc om de watergift te controleren: plant de roos in een grote container met een uitgesneden bodem, aan de voet van de boom. De wortels van de boom zullen de container minstens een jaar lang niet doorboren. Verwijder de container na ongeveer 1 jaar, bijvoorbeeld door een zijde open te knippen, zonder het wortelstelsel van de roos te verstoren. De roos heeft dan voldoende tijd gehad om zijn wortelstelsel diep te ontwikkelen en zal sterker zijn.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).