Clématite - Clematis alpina Francis Rivis
Clématite alpina Francis Rivis
Clematis alpina Francis Rivis - Alpenbosrank
Clematis atragene alpina Francis Rivis
Alpenbosrank , Kleinbloemige clematis , Kleinbloemige bosrank
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Clematis alpina 'Francis Rivis' is een beproefde variëteit, rechtstreeks afkomstig van de alpenbosrank, waarvan ze de vroege bloei en winterhardheid heeft geërfd. Het is een stevige, middelgrote klimplant die al vanaf maart-april bloeit en in september, zij het minder uitbundig, een tweede keer tot bloei komt. De hangende klokvormige bloemen hebben een levendige blauw-paarse tint, geaccentueerd door een klein wit hartje. Deze bescheiden klimplant doet het goed op oude muren, trelliswerk, gaas en ook in bomen. Haar vele ranken zorgen ervoor dat ze overal in kan klimmen! Ideaal in combinatie met een witte roos!
De Clematis (Clematis) vormen een geslacht binnen de ranonkelfamilie. Het omvat ongeveer 30 soorten vaste planten met een houtige wortelstok en halfhoutige, groenblijvende of bladverliezende klimplanten. Ze komen voor op beide halfronden, met name in Europa, de Himalaya, China, Australië en Noord- en Midden-Amerika. De Clematis 'Francis Rivis' is een beroemde Engelse cultivar uit 1965, die in 1993 werd bekroond met een 'Award of Garden Merit' van de Royal Horticultural Society. Ze stamt af van de Clematis alpina (sectie Clematis Tetragene) en heeft grotere bloemen. Ze behoort tot Groep 1 (vroegbloeiende clematissen) van de clematissen, die uit 3 groepen bestaat. Het is een halfhoutige, klimmende vaste plant die 2,50 tot 3 meter hoog wordt, met een spreiding van 1 meter. De groepen zijn gedefinieerd op basis van de teelteisen.
Deze clematis 'Francis Rivis' draagt prachtige, smalle klokvormige bloemen van 5-6 cm diameter, in de bladoksels op de scheuten van het voorgaande jaar. Ze gaan open vanaf maart als het weer mild is. De tweeslachtige bloemen staan alleen. Ze hebben geen kroonbladen, maar vertonen 4 licht gedraaide kelkbladen. In het hart van de bloemkroon zitten witte staminodia (onvruchtbare meeldraden gerangschikt in een soort klein kommetje), omringd door echte crèmewitte meeldraden. De bloei wordt gevolgd door decoratieve, gevederde, zilvergrijze vruchten. De soms tegenoverstaande, soms afwisselende, kale bladeren zijn enkelvoudig en drielobbig, met een onregelmatig ingesneden rand. Deze clematis hecht zich aan de steun of de gastplant met behulp van bladstelen die zijn omgevormd tot ranken.
Wij hebben haar op een pergola geplant samen met een witte roos. Haar bloemen komen prachtig tot hun recht voordat de rozen verschijnen, en ze combineren harmonieus aan het eind van de zomer, wanneer beide planten samen opnieuw bloeien.
De naam "clematis" komt van het Griekse "klema" = wijnranken, omdat de oude stengels er houtig en gedraaid uitzien met afschilferende kurk. Een half dozijn wilde clematissoorten groeit in Frankrijk (afgezien van de soorten die in tuinen worden gekweekt). Daaronder de alpenbosrank (of alpenatragene), en de bosrank (Clematis vitalba), waarvan de verse bladeren sterk bijtend zijn: bij eenvoudig contact, door ze te kneuzen, kunnen "brandwonden" op de huid verschijnen. Vroeger wreken professionele bedelaars bosrank ("bedelaarskruid") op hun wonden om oppervlakkige en uitgebreide zweren te creëren, met als doel donateurs medelijden op te wekken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Clematis alpina Francis Rivis - Alpenbosrank in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Clematis
atragene alpina
Francis Rivis
Ranunculaceae
Alpenbosrank , Kleinbloemige clematis , Kleinbloemige bosrank
Tuinbouw
Andere Clematis met klokvormige bloemen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de clematis bij voorkeur in de zon of halfschaduw, in een vruchtbare, humusrijke, goed doorlatende bodem, waarbij je de wortels en de voet van de stengel beschaduwt (bijvoorbeeld met een platte dakpan). De kruidachtige soorten geven de voorkeur aan volle zon. Clematis verwelkt in te natte grond. Clematissen houden van een koele voet. Plant je clematis door de kluit met 3 cm aarde te bedekken, in een grond die over 20 cm is bewerkt en luchtig is gemaakt met goede potgrond. De eerste weken veel en regelmatig besproeien. . Mulch alle clematissen in februari met tuincompost of goed verteerde mest, en vermijd direct contact met de stengels. Bedek de voet van klimmende clematissen met een klein hoopje aarde; dit vermindert het risico op verwelking en stimuleert tegelijkertijd de groei van krachtige scheuten vanuit de basis. Na het planten snoei je de stengels van bladverliezende klimclematissen terug tot ongeveer 30 cm boven de grond, net boven een mooi paar bladknoppen. We adviseren om niet te veel water te geven, stilstaand water kan de ontwikkeling van schimmel bij de wortelhals veroorzaken. Leid de stengels langs een klimrek, zonder ze strak vast te binden, totdat de plant zichzelf vasthoudt. Clematissen groeien ook graag vrijuit in naburige planten.
Snoei clematissen uit de « groep 1 » na de bloei, terug tot 75 cm. Verwijder dode of beschadigde stengels en verkort de andere indien nodig. Dit stimuleert de vorming van nieuwe scheuten voor het volgende jaar. Woelmuizen en aardrupsen kunnen clematissen aantasten en de stengels opeten. Bladluizen en kaswittevlieg zijn ook potentiële plagen voor clematissen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).