Chilopsis linearis - Woestijnwilg

De Chilopsis linearis dankt zijn bijnaam woestijnwilg aan zijn sierlijke, soepele groeiwijze, de gelijkenis van zijn lange bladeren met die van een wilg, en aan zijn woestijnoorsprong. Deze bijzondere, droogteminnende kleine boom valt op door zijn roze trompetbloemen in de zomer. Exotisch maar winterhard en uitzonderlijk sober, is hij ondanks zijn vele kwaliteiten nog zeldzaam in onze tuinen. Graciëus, origineel en weinig ruimte innemend, zou hij snel onmisbaar moeten worden voor de versiering van tuinen die te maken hebben met lange zomerdroogtes.

De Chilopsis linearis behoort tot de Trompetboomfamilie (Bignoniaceae), net als de Trompetboom (Catalpa) en de Trompetbloem. Hij is afkomstig uit de halfwoestijngebieden van het zuidwesten van de Verenigde Staten en Mexico, waar hij groeit in de volle zon op arme grond, vaak niet ver uitgedroogde rivierbeddingen, in grindgebieden en op ravijnen. Het zijn zijn wortels die zeer diep de grond in gaan, die hem in staat stellen om lange maanden zonder water te overleven. Zijn winterhardheid ligt rond de -12 tot -15°C, mits geplant in zeer goed doorlatende grond. Hij verdraagt zeewind en zoute grond, evenals kalk. Zijn groei is langzaam in de beginfase, maar versnelt daarna.

Als hij vrij mag groeien, vormt de woestijnwilg een kleine boom met soms een onregelmatige vorm, 4 tot 5 meter in alle richtingen, gedragen door soepele twijgen. Hij heeft een of meer korte stammen, die leiden tot een vrij lage vertakking. Zijn bladeren zijn bladverliezend, komen laat in het voorjaar tevoorschijn, in april-mei, en vallen laat in het najaar. Ze zijn leerachtig, lijnvormig, smal, spits toelopend, gebogen, 10 tot 20 cm lang en 4 mm breed. Hun kleur is een vrij donkergroen. De bloei is overvloedig in juni, en zet zich op een meer sporadische manier voort gedurende de zomer. De bloemen zitten in kegelvormige, rechtopstaande trossen van 10 tot 30 cm lang, aan het uiteinde van de twijgen, op het eenjarige hout. De bloemen, ongeveer 2,5 cm breed, zijn buisvormig, klokvormig, samengesteld uit 5 lobben waarvan drie breder aan de onderkant en twee kleinere met een sterk gegolfde rand aan de bovenkant. Hun kleur varieert per individu, van purper tot donkerroze, magenta, lavendelblauw en witroze, met een gele keel of gestreept met purper of aubergine. Ze zijn licht geurend en worden bestoven door bijen, met name door de grote, zwarte behangersbij. De vruchten zijn lange, groene peulen in de vorm van een boon, die veel zaden bevatten voorzien van pluis. Ze worden door de wind verspreid.

Een echte 'kamelenplant', niet veeleisend wat de grondsoort betreft zolang deze maar goed doorlatend is, hoort de Chilopsis linearis samen met de Rode Yucca (Hesperaloe parviflora) en de dasylirions, tot de beste planten om droge zones in de tuin te beplanten, van aan de kust tot in het binnenland. Perfect droogteresistent als hij eenmaal goed is aangeslagen, is hij een waardevolle aanwinst voor die tuinen die in de zomer zo weinig bloeien. Hij kan solitair worden geplant om bijvoorbeeld het terras licht te beschaduwen, in het midden van een border met vaste planten of struiken voor droge grond (woestijnsalie Leucophyllum frutescens, Salvia chamaedryoides, lavendel...), maar altijd op afstand van andere bomen en ver verwijderd van leidingen. Als begeleiding kunt u kiezen voor de Zilvererwtstruik (Halimodendron halodendron), een Ceanothus 'Concha', of de Mexikaanse paardenkastanje (Ungnadia speciosa), waarvan de bloeiperiodes elkaar afwisselen. De Chilopsis linearis kan ook in een grote pot worden gekweekt, om het terras te sieren.