Poirée verte à couper BIO

De Snijbiet ‘Verte à couper’ is een traditionele bladgroente, gekweekt voor zijn donkergroene, malse bladeren die je naar behoefte kunt oogsten. Onze biologische zaden, herbruikbaar, geven krachtige planten die de hele zomer en tot in het najaar kunnen produceren, zolang de kou maar beperkt blijft. Deze snijbiet vormt een compact rozet dat perfect past in een vierkante moestuinbak, een grote pot of een eetbare border.

De snijbiet ‘Verte à couper’ behoort tot de soort *Beta vulgaris* subsp. *vulgaris* var. *cicla*, uit de amarantenfamilie. Hij staat bekend onder vele namen: snijbiet, warmoes, bladbiet, snijmoes of spinaziebiet. Alle vormen van snijbieten en krootjes stammen af van de strandbiet van de Atlantische en Middellandse Zeekusten van Europa, Noord-Afrika en het Nabije Oosten. Deze plant is ver daarbuiten genaturaliseerd en wordt sinds de oudheid voor voedsel verbouwd. Het is een tweejarige kruidachtige plant, maar wordt meestal als eenjarige gekweekt voor het blad.
De variëteit ‘Verte à couper’ vormt een compact rozet van 30 tot 40 cm hoog en breed. De bladeren zijn langwerpig, vrij smal, donkergroen en licht gebobbeld. Ze worden gedragen door dunne, vlezige, lichtgroene bladstelen die duidelijk smaller zijn dan die van snijbieten met dikke ribben. Het blad is bladverliezend: in een mild klimaat kan de plant, als je de wortel laat zitten, het volgende voorjaar opnieuw uitlopen, maar meestal wordt hij elk jaar vernieuwd. De oogst van de bladeren begint twee tot drie maanden na het zaaien. Als je deze plant zijn volledige tweejarige cyclus laat voltooien, vormt hij een rechtopstaande, kale en kantige bloemstengel van meer dan 1 m hoog. In de zomer verschijnen er kleine, onopvallende, groenachtige bloempjes in lange pluimen, die vooral door de wind worden bestoven. De vruchten vormen kurkachtige glomeraten waarin meerdere glanzend bruine zaden zitten: het zijn deze kleine, onregelmatige "korrels" die je in de moestuin zaait.

Dit is een oud ras, verwant aan de "spinaziebiet" uit oude verhandelingen. Snijbiet werd in de Middeleeuwen al gebruikt in de 'porée', een soep van groene bladeren die de plant zijn naam heeft gegeven. In sommige delen van Italië worden vergelijkbare vormen nog steeds verbouwd onder de naam 'erbette' en gebruikt om taarten, pasteien en hartige vullingen te garneren.

In de keuken: de groene snijbiet wordt precies zo bereid als spinazie. Jonge bladeren kunnen rauw door een salade, terwijl de grotere bladeren eenvoudig in de pan worden gebakken met wat knoflook, olijfolie of room. Hij is perfect voor quiches, hartige taarten, ovenschotels, groene lasagne, omeletten of vullingen voor ravioli en groenten. De dunne ribben kook je tegelijk met het blad, of apart, in kleine stukjes gesneden.

Oogst: de bladeren worden naar behoefte geoogst. Snijd alleen de buitenste bladeren en laat het hart intact, zodat de plant sneller weer aangroeit.

Bewaring: na de oogst is hij enkele dagen houdbaar in de koelkast. Snijbiet kan, na een paar minuten te zijn geblancheerd en goed uitgelekt, uitstekend worden ingevroren.

De tip van de tuinier: Zaai elke twee weken een klein stukje in, in plaats van alles in één keer: zo heb je altijd jonge, malse bladeren bij de hand. Een goede grondbedekking (droog gras, stro, versnipperd blad) houdt de grond koel, beperkt het watergeven en vertraagt de zaadvorming in de zomer. En als een plant doorschiet, aarzel dan niet: trek hem eruit, vervang hem door een jong zaaisel en de productie gaat ononderbroken door.