De juiste Ceratostigma voor je tuin kiezen

Op basis van de bloemkleur

Het is natuurlijk een grapje! Loodkruiden worden gewaardeerd, zijn bekend en geliefd om de fabelachtige, elektrisch blauwe kleur van hun bloemen, met een zeldzame intensiteit, in een ronde kroon met mooi uitgesneden bloembladen, die bij alle exemplaren aanwezig is.

Deze schitterende bloei houdt vele maanden aan, van juli (de vroegst bloeiende is Ceratostigma plumbaginoides) tot oktober-november.

Goed om te weten: de cultivar Ceratostigma willmottianum ‘Forest Blue’ wordt beschouwd als de rijkst bloeiende van allemaal en heeft bovendien een Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society ontvangen.

De intense blauwe kleur van de bloemen van Ceratostigma

Op basis van de habitus van de plant

Dit is het grootste onderscheid tussen de Ceratostigma’s. De Ceratostigma plumbaginoides, die vaak als vaste plant wordt beschouwd, is een halfheester met kruipende rizomen. Hij lijkt inderdaad op een kruidachtige vaste plant met blad dat in de winter afvalt en kan als zodanig worden ingedeeld.

De Ceratostigma plumbaginoides heeft een kruipende groeiwijze en wordt vanwege zijn kruipende rizomen, die de bodem koloniseren, soms ook loodkruid genoemd.

De andere Ceratostigma’s, zoals de Ceratostigma griffithii en Ceratostigma willmottianum, zijn struikvormige soorten die middelgrote heesters vormen met een bossige en brede groeiwijze. Het Wilmott-loodkruid heeft een losse groeiwijze en groeit krachtiger dan Ceratostigma griffithii.

Deze verschillende groeivormen leiden tot verschillen in hoogte en gebruik, die we in de volgende paragrafen bespreken.

De Ceratostigma plumbaginoides vormt een lage, kruipende bladpracht

Op basis van de bladkleur

De bladeren van Ceratostigma zijn doorgaans frisgroen, met een bladschijf die omrand is met donkere, bruinachtige tot purperen haartjes.

Zodra de nachten in september weer koeler worden, krijgt het blad snel een bronzen tint en verkleurt het vervolgens naar felrood en frambozenrood, voordat het laat in het najaar afvalt. De intensiteit van deze kleuren wordt versterkt wanneer de plant een zonnige standplaats heeft.

Bij de Ceratostigma willmottianum ‘Sapphire Ring’ is het blad in het voorjaar en de zomer goudgeel, zeer helder van kleur. In het najaar krijgt het dezelfde prachtige koperkleurige en rode tinten als de andere.

Het goudgele blad van Ceratostigma willmottianum ‘Sapphire Ring’

Afhankelijk van de wintergroenheid van het blad

De Ceratostigma plumbaginoides heeft bladverliezend blad, dat in het najaar lange tijd aan de stengels blijft zitten en in het voorjaar laat, rond mei, weer uitloopt.

Ook Ceratostigma willmottianum ontwikkelt bladverliezend blad met dezelfde kenmerken.

Alleen de Ceratostigma griffithii is wintergroen, maar uitsluitend in milde kuststreken.

Afhankelijk van de afmetingen

De woekerende en kruipende groeiwijze van Ceratostigma plumbaginoides zorgt ervoor dat de plant niet hoger wordt dan 30 cm. Hij breidt zich over grote oppervlakken uit, minimaal ongeveer 50 cm in de breedte, en kan zich na verloop van tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, vooral in vochthoudende grond, waar het nodig kan zijn om hem in toom te houden.

De andere Ceratostigma vormen heesters die iets breder dan hoog zijn: afhankelijk van de soort en variëteit worden ze 60 tot 80 cm hoog en 50 cm tot 1 m breed als ze volwassen zijn.

De hoogste en breedste is de botanische soort Ceratostigma willmottianum, die 1 m hoog wordt en zich toch over 1,50 m uitspreidt.

De compactste onder de heesters is waarschijnlijk Ceratostigma willmottianum ‘Forest Blue’, die 60 cm hoog en 80 cm breed wordt.

Het kleurrijke blad van Ceratostigma willmottianum in het najaar

Afhankelijk van het gebruik

Uit deze verschillen in gedrag, groeiwijze en hoogte ontstaan ook verschillen in toepassingen.

Loodkruid kan dankzij zijn eigenschappen als bodembedekker en zijn aanpassing aan moeilijke omstandigheden op veel manieren worden gebruikt.

• Op een muurtje, dat het fraai bedekt met zijn kleurrijke blad en blauwe bloei.
• Op een talud, zelfs als dat arm en moeilijk toegankelijk is, waar het zich rustig uitbreidt.
• Als bodembedekker langs een border of op de voorgrond van een border.
• Aan de voet van heesters of klimplanten in de volle grond, omdat het goed tegen wortelconcurrentie kan.

Alle ceratostigma kunnen worden aangeplant:

• In een droge rotstuin
• Langs een border of in een border
• In een grote pot

De soorten die heesters vormen, kunnen ook kleine, lage gemengde hagen vormen op moeilijke standplaatsen met droge bodem en veel zon.

Afhankelijk van de vorstbestendigheid

De Ceratostigma plumbaginoides is het best bestand tegen vorst, omdat het temperaturen van rond de -20° C verdraagt.

De andere soorten zijn ongeveer winterhard tot -12 à -15° C. Maar bij een periode van strenge vorst kunnen ze toch weer vanuit de wortel uitlopen als de bovengrondse delen afsterven.

Dit geldt bij goede teeltomstandigheden, dat wil zeggen in goed doorlatende grond die in de winter droog blijft.

Maar in alle gevallen houden ceratostigma’s van een warme standplaats. Ze worden afgeraden in een te koel klimaat of op plaatsen die aan koude wind blootstaan.