Teucrium lucidrys - Gamander

De Teucrium × lucidrys is een bodembedekkende halfheester, gewaardeerd om zijn robuustheid, zijn glanzend wintergroen blad en zijn lange bloei in een zacht mauve roze. De lage vegetatie spreidt zich uit tot een dicht kussen, de hele zomer lang opgefleurd door talloze kleine opgaande aren. Meer bodembedekkend dan een bodembedekkende vaste plant, maar minder stug dan een dwergheester, gedijt deze gamander tussen stenen, op een droge talud of bovenop een muurtje. Hij verdraagt hitte, arme grond en droge zomers.

Deze plant uit de Lipbloemenfamilie (Lamiaceae) is een tuinhybride tussen Teucrium chamaedrys en T. lucidum. De eerste, de gamander, groeit op droge graslanden, stenige hellingen en kalkhoudende bodems in een groot deel van Europa. De tweede, de glanzende gamander, behoort tot de flora van de rotsachtige hellingen in het zuidwesten van de Alpen. De hybride heeft een compacte vegetatie, een goede winterhardheid en bijzonder glanzende bladeren. De Teucrium × lucidrys ontwikkelt aan de basis verhoute twijgen, eerst liggend of schuin oplopend, aan de uiteinden opgaand. Hij bereikt ongeveer 30 cm hoogte bij 40-50 cm breedte en vormt geleidelijk een klein gespreid struikje dat lichtjes kan overhangen aan de rand van een stenen muurtje. De bladeren, 1 tot 2 cm lang, zijn ovaal, dik en voorzien van afgeronde tanden die aan miniatuur eikenbladeren doen denken. De bovenzijde, donkergroen en glanzend, geeft de plant een verzorgd uiterlijk. Ze verspreiden een kruidige geur wanneer je ze tussen de vingers wrijft, maar deze gamander is geen keukenkruid. Het blad blijft in zachte winters meestal aanwezig. Strenge vorst kan de uiteinden van de twijgen verbranden, zonder dat dit de groei in het voorjaar in gevaar brengt. Van juni tot september, of al vanaf mei in een zacht klimaat, dragen korte opgaande twijgen opeenvolgende trosjes bloemen van ongeveer 1 cm. De kleur schommelt tussen lilaroze en purperroze. Deze bloei trekt bijen en andere bestuivende insecten aan. Winterhard tot ongeveer -18 °C in een droge, poreuze grond, heeft de plant meer te lijden van wintervocht dan van kou. Hij verdraagt wind en kan niet ver van de kust worden gekweekt, op voorwaarde dat hij niet direct aan zeewind wordt blootgesteld.

In een grote droge rotstuin of langs een grindpad kan de Teucrium × lucidrys worden gecombineerd met zijn goudgele vorm ‘Lucky Gold’, met het Helianthemum ‘The Bride’ met witte bloemen en een geel hart, en met de bergbonenkruid. Deze bodembedekker combineert ook goed met compacte lavandins en met de Corsicaanse wolfsmelk Euphorbia myrsinites. Al deze planten houden van de zon en van arme, droge, kalkhoudende grond. Hun gevarieerde bladeren, volumes en bloeiwijzen brengen maandenlang leven in een droge plek in de tuin.