Cortaderia selloana Rosea - Pampasgras

BELANGRIJK: uit zorg voor het behoud van onze natuurlijke ecosystemen en in overeenstemming met Europese Verordening nr. 1143/2014 betreffende de preventie en het beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten, hebben wij deze plant uit ons assortiment verwijderd. Deze is daarom niet meer te koop.

De Cortaderia selloana 'Rosea', beter bekend als Pampasgras, is een roze versie van deze imposante, wintergroene siergras. Ze produceert in het late zomer opvallende, pluizige en zijdezachte pluimen in een mooie roze tint, die onder het lage najaarslicht zacht zilverachtig oplichten. Deze redelijk winterharde en windbestendige vaste plant is gemakkelijk te telen op een zonnige plek, in gewone grond, zelfs arme, tijdelijk droge en zouthoudende bodem.

De Cortaderia selloana, die ook wel Gynerium of Cortaderia argentea wordt genoemd, is een groot, zeer decoratief siergras uit de grassenfamilie (Poaceae). Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, meer specifiek Argentinië en Brazilië, waar ze zich rijkelijk uitzaait en bermen, oevers, braakliggende terreinen en verstoorde zones koloniseert. Deze plant kenmerkt zich door een grote aanpassingsvermogen aan de bodem waarin ze staat, en accepteert zelfs de semi-aride omstandigheden van subtropische klimaten. Het is een tweehuizige plant, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke exemplaren bestaan.

'Rosea' onderscheidt zich van de soort vooral door haar lichtroze bloei, maar ook door een iets minder imposante groeiwijze. Dit siergras vormt een pol van lineair, in zachte klimaten wintergroen blad, dat scherp, taai en ritselend is. De pol wordt ongeveer 1,80 m hoog en 80 cm tot 1 meter breed, met een licht overhangende groeiwijze. De bladeren hebben een grijsgroen-blauwachtige kleur. De enorme bloeiwijzen verschijnen aan het eind van de zomer, in augustus-september, in het midden van de pol, als weelderige, pluizige roze-zilveren pluimen van 30 tot 50 cm lang. Deze blijven minstens tot november aan de plant staan, terwijl ze verbleken. Ze worden gedragen door stevige, cilindrische stengels die zeer windbestendig zijn. Wanneer zowel mannelijke als vrouwelijke exemplaren aanwezig zijn, produceren de vrouwelijke planten een grote hoeveelheid zaad dat door de wind wordt verspreid.

Dit grote siergras, dat sinds de jaren 60 alomtegenwoordig is in onze tuinen, behoeft nauwelijks nog introductie. Het enige punt dat we misschien kunnen benadrukken, is het verkeerde gebruik dat ervan is gemaakt. Ze ziet er inderdaad een beetje belachelijk uit, zo alleen midden in een gazon geplant, terwijl ze zo prachtig is wanneer ze in groepen of in een bloemenborder tussen struiken wordt gebruikt. De Cortaderia selloana 'Rosea' vormt inderdaad brede pollen met een zeer exotisch uiterlijk, maar je neemt haar niet zomaar in de tuin op zonder er goed over na te denken; haar motto zou wel eens kunnen zijn: "Ik ben er, ik blijf er!". Dit weinig eisende siergras heeft het voordeel dat het zich aanpast aan bijna elke tuin, behalve misschien de allerkleinste. Geschikt voor grote borders, brengt haar sterke aanwezigigheid een mooie struktuur en veel gratie, als je haar de ruimte geeft om zich te ontwikkelen. Contemplatieve tuiniers zullen haar tussen asters, achter chrysanten of doorbloeiende rozenstruiken planten, en haar laten groeien en uitdijen. In een wilde en woeste of juist moderne en strakke sfeer, kun je haar zien spelen met de wind en buigen onder regenbuien. In de stad passen Pampasgrassen, met hun pastelkleuren, goed om hoeken te verzachten zonder te storen. Prachtig geplant bij waterpartijen, combineren ze goed met vernonia's in goed doorlatende grond.

Let op: Pampasgras blijkt in sommige regio's invasief te zijn. Ontsnapt uit tuinen, koloniseert het braakliggende terreinen, zandige milieus, vochtige zones... wat belangrijke ecologische verstoringen veroorzaakt. Als u in een dergelijke regio woont, raden wij u aan deze plant niet aan te planten. Ze kan worden vervangen door vele architectonische siergrassen, zoals prachtriet (Miscanthus).