Prunus lusitanica (zaad) - Portugese laurier

Prunus lusitanica, de Portugese laurier, is een grote groenblijvende struik, ideaal voor het vormen van dichte en elegante hagen in tuinen met een gematigd klimaat. Met zijn glanzend donkergroene blad, roodachtige jonge twijgen en geurende witte bloemtrossen is hij perfect om een tuin af te schermen van nieuwsgierige blikken en wind, terwijl hij het hele jaar door decoratief blijft. Zaaien is geschikt voor tuiniers die een langetermijnproject niet schuwen en een betrouwbare en robuuste struik tegen lage kosten willen vermeerderen.

Botanisch gezien behoort de Portugese laurier tot de Rozenfamilie (Rosaceae). De typesoort is Prunus lusitanica subsp. lusitanica. Officiële botanische synoniemen zijn onder andere Cerasus lusitanica, Lauro-cerasus lusitanica en Padus lusitanica. In de volksmond staat hij bekend als Portugese laurier, en minder vaak als Portugese pruimenboom. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Zuidwest-Europa (Portugal, Spanje, Zuidwest-Frankrijk, met name Baskenland) en Noordwest-Afrika (Marokko), evenals van de Atlantische eilanden van Macaronesië. In de natuur komt hij voor in laurisilva-bossen en langs frisse ravijnen, vaak langs bergbeken op goed gedraineerde, rotsachtige hellingen.
Het is een groenblijvende struik of kleine boom, eerst met een bossige, later een conische groeivorm, die in een diepe grond na ongeveer tien jaar 4 m hoog kan worden en meer dan 6 tot 8 m hoog en breed kan worden als hij de ruimte krijgt. De groei is matig, ongeveer 20 tot 40 cm per jaar onder goede omstandigheden. De bladeren, leerachtig, ovaal tot lancetvormig, 6 tot 12 cm lang, zijn fijn gezaagd, glanzend donkergroen aan de bovenkant en lichter aan de onderkant. In mei-juni draagt hij lange, dunne trossen met kleine geurende witte bloemen die zeer geliefd zijn bij bijen. Hieruit ontstaan eivormige bessen van 8 mm, eerst groen, dan rood en bij rijpheid bijna zwart; ze zijn decoratief maar giftig voor mensen. Het wortelstelsel is vezelig, vrij oppervlakkig maar goed verankerd, waardoor hij goed tegen wind kan zonder als invasief voor gebouwen te worden beschouwd.

Het kweken van de Portugese laurier uit zaad kost wat meer tijd dan het kopen van kant-en-klare planten, maar zaaien biedt echte voordelen. Met één zakje kunt u meerdere jonge struiken verkrijgen. Elke plant past zich geleidelijk aan uw grond aan, of deze nu klei- of leemachtig, steenachtig of kalkhoudend is, mits deze diep en goed gedraineerd is. Reken op 2 tot 3 jaar voor jonge laurieren van 30 tot 60 cm in pot, die als haag geplant kunnen worden, en vervolgens 6 tot 8 jaar voor een scherm van 2 tot 3 m hoog. De Prunus lusitanica verdraagt snoei goed en kan vele jaren oud worden. De winterhardheid wordt geschat op -15°C in de piek.

De Portugese laurier kan zowel op het platteland als in de stad worden geplant, aan de kust of in het binnenland. U kunt hem als een formele, geschoren haag leiden, of hem een vrijere uitstraling geven door hem slechts om de twee of drie jaar te snoeien. Voor een gevarieerde haag kunt u hem bijvoorbeeld combineren met de Photinia serratifolia, de Elaeagnus ebbingei, de Viburnum tinus ‘Giganteum’ en de Pittosporum tobira.