Klimhortensia's: onze top 7

Hydrangea petiolaris 'Flying Saucer' - klimhortensia

De Hydrangea petiolaris ‘Flying Saucer’ is een variëteit van de klimhortensia die opvalt door de indrukwekkende grootte van zijn pluizige bloeiwijzen, die groter zijn dan die van de botanische soort. Zijn lange, stevige stengels klimmen minstens tot 3-4 m hoog en hechten zich dankzij doeltreffende hechtwortels vanzelf aan kale muren of bladerloze bomen. Zo veranderen grote oppervlakken snel in echte groene schermen, verlevendigd door het gezoem van bijen aan het begin van de zomer. Hoewel de eerste ontwikkeling tot drie jaar kan duren, groeit deze groeikrachtige heester eenmaal gevestigd goed met weinig hulp. Daarmee is hij ideaal om plekken op het noorden of oosten te verfraaien, die vaak moeilijk in te richten zijn.

Schyzophragma hydrangeoïdes - Valse klimhortensia

De Schizophragma hydrangeoïdes, vaak valse klimhortensia genoemd, is een klimmende heester die vanwege zijn uitbundige bloei en opmerkelijke uitstraling meer bekendheid verdient. De grote, platte bloeiwijzen bestaan uit kleine, nectarproducerende fertiele bloemen, omgeven door prachtige witte schutbladen. Deze krachtige klimplant verlicht donkere en verwaarloosde plekken in de tuin dankzij zijn luchtwortels, waarmee hij zich stevig aan een steun hecht, of dat nu een boom of een muur is, en tot 10 meter hoog kan klimmen. De zomerse, lichte en luchtige bloei zorgt voor brede eindstandige bloeiwijzen die aan fijn kantwerk doen denken en witte hortensia’s in herinnering roepen.

De Schizophragma hydrangeoïdes wordt 4 meter breed. Zijn blad is donkergroen en valt in de winter af, met grote hartvormige bladeren van 10 tot 20 cm die fijn getande randen hebben. Hij is zeer winterhard en verdraagt temperaturen tot -20 °C. Hij verdraagt geen te droge, te arme of kalkrijke bodems. Om de bodem vochtig te houden en de pH te verlagen, wordt aangeraden turf toe te voegen, waarbij erop moet worden gelet dat deze nooit volledig uitdroogt. Hoewel hij de voorkeur geeft aan een beschutte standplaats in de schaduw, heeft hij wat licht nodig voor een optimale bloei; ochtendzon is ideaal. Deze klimplant kan zich ook over de bodem verspreiden en zo donkere en verwaarloosde plekken in de tuin oplichten.

Schyzophragma integrifolium - klimhortensia met gaafrandige bladeren

De Schyzophragma integrifolium, ook bekend als Hydrangea met gaafrandige bladeren, is een klimplant met een verhoute plantvoet. Deze groeikrachtige klimplant met luchtwortels kan een hoogte van 8 tot 10 meter bereiken. De witte bloei in het late voorjaar en de vroege zomer bestaat uit eindstandige, crèmewitte bloeiwijzen die de aandacht trekken. Ondanks zijn onmiskenbare schoonheid komt deze klimplant maar weinig voor in onze tuinen, wat verrassend is gezien zijn sierwaarde.

De Schizophragma integrifolium komt oorspronkelijk uit China en groeit van nature in de ondergroei op berghellingen en in koele valleien. De groei is vrij snel en, behalve bij jonge planten jonger dan drie jaar, hecht hij zich dankzij zijn hechtwortels en luchtwortels zelfstandig aan zijn steun. In juni en juli biedt hij een lange bloeiperiode van minstens drie weken. De bloeiwijzen bestaan uit kleine boeketten steriele bloemen, omringd door grote, overhangende crèmewitte schutbladeren, en staan op platte tuilen van ongeveer 25 cm doorsnee.

De buitengewone bloei kan drie tot vier jaar op zich laten wachten. Het blad is bladverliezend en diepgroen, met grote bladeren van 10 tot 20 cm die tegenover elkaar staan, hartvormig zijn en soms een getande bladrand hebben.

De Schizophragma integrifolium is matig winterhard en kan moeite hebben om temperaturen onder -15 °C te overleven. Hij verdraagt geen droge bodem en geen kalk.

Hydrangea anomala 'Crug Coral'

De Hydrangea anomala ‘Crug Coral’ is een variëteit van de klimhortensia die opvalt door de ongebruikelijke roze kleur van zijn bloeiwijzen. De bijna rode bloemknoppen openen zich aan het begin van de zomer en onthullen luchtige pluimen met grote, zachtroze buisbloemen rond talrijke kleine crèmekleurige bloemen. Deze charmante bloei komt nog beter tot zijn recht tegen de achtergrond van glanzende, heldergroene bladeren.

De Hydrangea anomala subsp. glabra komt oorspronkelijk uit Japan en tropisch Azië en werd meer bepaald in 2016 verzameld in de bergen van Taiwan. Het is een loofverliezende klimplant die in de winter zijn blad verliest. Deze zeer winterharde plant overleeft temperaturen tot -20 °C en geeft de voorkeur aan diepe, rijke en goed gedraineerde bodems, zonder te veel kalk en niet te droog.

De variëteit ‘Crug Coral’ onderscheidt zich door grotere bloeiwijzen dan de botanische soort, die soms een diameter van 20 cm bereiken. Ze bestaan uit talrijke kleine, crèmekleurige fertiele bloemen met uitstaande meeldraden, omgeven door lichtroze steriele buisbloemen. De stengels van deze groeikrachtige klimplant zijn stevig en goed vertakt en kunnen een minimale hoogte van 3 tot 4 meter bereiken. Ook in de winter zijn ze sierlijk, dankzij hun schors die in repen afschilfert.

Pileostegia viburnoides - Schijnsneeuwbal

De Pileostegia viburnoides is, in tegenstelling tot de andere geselecteerde klimplanten, wintergroen. Deze plant is verwant aan de klimhortensia en ontwikkelt een late bloei met grote, luchtige en pluizige roomwitte pluimen. Het is een ideale plant om een muur op een schaduwrijke of halfschaduwrijke plek te bedekken. De plant groeit goed in elke goed doorlatende en humusrijke grond, bij voorkeur licht zuur.

De Pileostegia viburnoides komt oorspronkelijk uit India en delen van Oost-Azië, zoals China, Taiwan en Japan. Ondanks zijn goede winterhardheid, waarbij hij temperaturen tot -18 °C verdraagt, is hij in de teelt nog weinig bekend. Deze heester heeft tijd nodig om zich te vestigen, maar daarna wordt zijn groei wat sneller. Op volwassen leeftijd bedekt hij een oppervlakte van 5-6 m². De rozige jonge scheuten en het blad, dat aan dat van de laurierkers doet denken, verhogen zijn sierwaarde. De bladeren zijn smal ovaal tot elliptisch, leerachtig en glanzend, donkergroen van kleur en blijven de hele winter aan de plant.

De bloei vindt plaats van eind augustus tot eind september en bestaat uit langwerpige pluimen tot 15 cm lang, met kleine, zeer nectarrijke roomwitte bloemen. Voor een optimale bloei staat de Pileostegia viburnoides graag op een beschutte plek, beschermd tegen koude wind, met de top in de zon en de voet in de schaduw, in licht vochtige en humusrijke grond.

Deze plant is perfect om een muur op het noorden of oosten te bedekken. Hij zorgt het hele jaar voor een dichte vegetatie en trekt aan het einde van het seizoen bijen aan. Na verloop van tijd kan hij ook een oude boom bekleden of een weinig fraaie constructie aan het zicht onttrekken.

Bonte bladeren: Hydrangea petiolaris 'Miranda' en 'Silver Lining'

Tot slot twee variëteiten met bont blad: de Hydrangea petiolaris ‘Miranda’ en de Hydrangea petiolaris ‘Silver Lining’.

De eerste is bekroond met een Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society. Hij heeft bont blad in donkergroen en lichtgroen, soms zelfs geel. ‘Miranda’ bloeit in mei en juni met platte, witte schermen die aan parasols doen denken en heerlijk geuren. Hij kent twee mogelijke groeivormen: tegen een muur kan hij 6 tot 8 m hoog worden, maar zonder steun vormt hij een dichte struik van 1,5 m in alle richtingen.

‘Silver Lining’ ontwikkelt bont blad in grijs en wit, dat opmerkelijk lichtgevend is. Deze variëteit is bijzonder geschikt voor een standplaats op het noorden of westen, omdat hij gevoelig is voor zonnebrand en de voorkeur geeft aan een vruchtbare, diepe, goed gedraineerde en weinig kalkrijke bodem. ‘Silver Lining’ heeft ovale bladeren met gekartelde randen, die in het najaar een mooie gouden tint krijgen en zo bijdragen aan de seizoenswaarde. De bloei vindt plaats in mei en juni, zelfs op schaduwrijke plekken. De nectarrijke bloemen vormen grote schermen tot 20 cm in doorsnee, die doen denken aan platte, witte en geurende parasols. Deze bloeiwijzen verwelken niet, maar drogen geleidelijk in en krijgen eerst subtiele groene nuances voordat ze bruin worden. Zo dragen ze bij aan het landelijke en ijle uiterlijk van de plant.