Pileostegia viburnoides - Klimhortensia

De Pileostegia viburnoides, ook wel schijnsneeuwbal genoemd, is een wintergroene klimplant die sterk verwant is aan de klimhortensia's. Ze is interessant vanwege haar late bloei in grote, luchtige, pluizige pluimen in crèmewit. Deze langzaam groeiende struik hecht zichzelf met hechtwortels aan zijn steun, net zoals klimop. Ideaal om een muur in de schaduw of halfschaduw te bedekken. De schijnsneeuwbal past zich aan aan elke goed doorlatende grond, verrijkt met humus, bij voorkeur licht zuur.

Oorspronkelijk afkomstig uit India en Oost-Azië (China, Taiwan en Japan), is de Pileostegia viburnoides nog steeds zeldzaam in de teelt, ondanks haar goede winterhardheid (-15 tot -18 °C). In de natuur komt deze soort voor in beboste valleien, tussen 600 en 1000 meter hoogte. Ze werd in 1908 in Europa geïntroduceerd door de Brit Ernest Wilson. Het is een klimmende struik uit de hortensiafamilie die qua uiterlijk en teelteisen vrij dicht bij de Hydrangea semannii staat. De plant doet er lang over om zich te vestigen, waarna de groei enigszins versnelt, zonder echt snel te zijn. Uiteindelijk kan de begroeiing een oppervlak van ongeveer 5-6 m² bedekken. De wortelstok produceert lange, houtige stengels met hechtwortels die zich aan elk steunoppervlak vastklampen. De jonge scheuten zijn rozeachtig en vrij decoratief. Het loof doet een beetje denken aan dat van de laurierkers. Het bestaat uit lange, smal ovale tot elliptische, leerachtige, glanzende bladeren in een vrij donkergroene kleur. Ze blijven de hele winter aan. De bloei vindt plaats tussen eind augustus en eind september. Ze verschijnt in de vorm van langwerpige pluimen tot wel 15 cm lang, samengesteld uit heel kleine crèmewitte bloemetjes met opvallende meeldraden, die zeer rijk zijn aan nectar. Deze Pileostegia komt het beste tot zijn recht op een plek beschut tegen gure wind, en bloeit het rijkst met zijn 'hoofd' in de zon, maar zijn 'voeten' in de schaduw, in een licht vochtige, humusrijke grond.

Je kunt deze schijnsneeuwbal-hortensia gebruiken tegen een muur op het noorden of, nog beter, op het oosten. Hij zal het hele jaar door groen blijven en aan het eind van het seizoen zoemen van de bijen. Met de tijd kan deze plant ook een oude boom of een lelijke constructie bekleden. Je kunt hem combineren met bijvoorbeeld struikvormige fuchsia's (magellanica) of met weinig eisende bodembedekkers, zoals de Aegopodium podagraria 'Variegata', maagdenpalm, ooievaarsbek Geranium macrorrhizum, hosta's of schuimbloemen (Tiarella). Hij is een goede partner voor de Clematis armandii, die in maart-april bloeit en ook graag 'koude voeten' en een 'zonnig hoofd' heeft.