Jeffersonia: planten en kweken
Inhoud
Jeffersonia in het kort
- Jeffersonia is een kleine vaste plant die perfect is voor schaduwrijke plekken
- Het is een elegante bodembedekker met mooi, gevleugeld blad dat in de herfst afvalt
- De vroege voorjaarsbloei komt tijdens de eerste mooie dagen uit de bodem, voordat het blad verschijnt
- De plant is winterhard en gemakkelijk te kweken en vraagt geen onderhoud
- Hij brengt frisheid en licht onder bomen en bladverliezende heesters of in halfbeschaduwde rotstuinen op vochthoudende grond
Het woord van onze expert
Jeffersonia is een kleine winterharde vaste plant die geschikt is voor koele bosranden en schaduwrijke plekken. Hij wordt zeer gewaardeerd om zijn zeer mooie, gelobde, frisgroene, bladverliezende blad en zijn betoverende voorjaarsbloei met kleine klokjes die bij Jeffersonia diphylla wit zijn en bij Jeffersonia dubia paars. In de tuin vormt hij tapijten van bladeren die zich na verloop van tijd dankzij hun wortelstokken uitbreiden aan de voet van hagen, bomen en heesters, langs paden, in rotstuinen of in schaduwrijke borders. Het dichte en weelderige blad van Jeffersonia maakt hem tot een goede bodembedekker. Deze kruipende vaste plant gedijt in de halfschaduw, in goed doorlatende, humusrijke grond die in de zomer enigszins vochtig blijft.
Hij is gemakkelijk te kweken en groeit jarenlang in de tuin zonder bijna enig onderhoud te vragen. Bovendien voorkomt hij onkruidgroei op koele plekken waar het moeilijk is om planten te laten groeien.
Ontdek snel deze aantrekkelijke vaste plant met wortelstokken uit het bos!
Beschrijving en plantkunde
Gegevenskaart plant
- Latijnse naam Jeffersonia
- Familie Berberidaceae
- Algemene naam Jeffersonia
- Bloei april
- Height 0,10- 0,15 m
- Blootstelling aan zonlicht zon, halfschaduw
- Bodemtype rijk, vochtig, goed doorlatend
- Winterhardheid -15 °C
Jeffersonia is een vaste plant uit de berberisfamilie, net als de Epimediums of de elfenbloemen. Deze plant komt oorspronkelijk uit de gematigde gebieden van Amerika, van het oosten van de Verenigde Staten, van Minnesota tot het zuiden van Tennessee, maar ook uit Korea en China, tot in het oosten van Rusland. Hij groeit in het wild in loofbossen en struikgewassen, meestal in ravijnen of op schaduwrijke, vochtige rotshellingen, op bodems die neigen naar kalkrijk, tot op 1.100 m hoogte. Het geslacht Jeffersonia omvat slechts twee soorten: de Jeffersonia diphylla, de soort uit de koele Noord-Amerikaanse ondergroei, en de Jeffersonia dubia, de kleine Aziatische soort. De plant is vernoemd naar Thomas Jefferson, de eerste president van de Verenigde Staten.

Jeffersonia diphylla, botanische tekening
Uit een korte, kruipende wortelstok vormt Jeffersonia na verloop van tijd kleine, zeer langlevende pollen van 10 tot 15 cm hoog en minimaal 25 cm breed. Deze kruipende vaste plant vormt langzaam een tapijt van bladeren dat koele plekken, ondergroei, de voet van bomen en heesters en schaduwrijke borders zal koloniseren. Hij ontwikkelt zich langzaam als bodembedekker, zonder ooit woekerend te worden.
De bloei is vroeg, al aan het begin van het voorjaar, in april. De solitaire bloemen komen vóór de bladeren uit de grond. De bloei bestaat uit stervormige, komvormige bloeiwijzen met een diameter van 2 tot 2,5 cm, samengesteld uit 6 tot 8 brede kroonbladen. Deze fijne klokjes zijn lavendelkleurig of zuiver wit en omringen een geel hart. Door hun eenvoud lijken ze op de botanische tulpen.

Jeffersonia diphylla en Jeffersonia dubia
In het voorjaar ontwikkelen de stengels een fijn, bladverliezend, zeer sierlijk en gemakkelijk herkenbaar blad. De bladeren ontvouwen zich tot vlezige, ronde bladschijven die aan de basis diep ingesneden zijn in 2 gepaarde blaadjes, halfovaal van vorm, symmetrisch ten opzichte van de bladsteel gerangschikt en aan de rand getand. Ze worden gedragen door lange, rechtopstaande bladstelen, hebben een diameter van 6-8 cm en doen elk denken aan een vlindervleugel. De jonge scheuten komen bronskleurig tevoorschijn en ontvouwen zich tot een mooie appelgroene tot blauwgroene kleur, omrand met bruinrood. Dit gelobde, door nerven doorlopen en licht gerimpelde blad blijft na de bloei weelderig. De bloemen veranderen vervolgens in merkwaardige, leerachtige vruchten: peervormige capsules met rode zaden.

Het zeer originele blad van Jeffersonia diphylla
Belangrijkste soorten
Jeffersonia dubia - Schildblad
- Bloeitijd april
- Uiteindelijke planthoogte 12 cm
Jeffersonia diphylla
- Bloeitijd april
- Uiteindelijke planthoogte 10 cm
Planten
Waar planten?
Winterhard tot minstens -15 °C wordt Jeffersonia in de meeste streken gekweekt, behalve misschien in een mediterraan klimaat, waar het in de zomer te droog is. Vergeet niet dat het een bosplant is die houdt van humusrijke, zure tot kalkhoudende bodems die vochtig blijven. Hij verdraagt van nature kalkrijke bodems goed. Plant hem niet in de volle zon. Jeffersonia gedijt op een halfbeschaduwde plek, in niet te felle zon en lichte schaduw. Te veel schaduw belemmert de bloei. Eenmaal goed gevestigd, onder het bladerdak van loofbomen of heesters die hem beschermen tegen de zomerse hitte, vormt hij mooie, frisse tapijten van blad. Het is een uitstekende bodembedekker, ideaal om een schaduwrijke, vochtige rotstuin, een loofbos of een heesterborder aan te kleden. Je kunt hem ook planten op een schaduwrijke plek die moeilijk te kweken en te onderhouden is.

Jeffersonia dubia, de Aziatische soort
Wanneer Jeffersonia planten?
Jeffersonia plant je bij voorkeur in het voorjaar, in maart-april of mei, na de vorst, of in het najaar, van september tot november.
Hoe Jeffersonia planten?
Reken op 5 tot 6 planten per m² om een dicht, overblijvend bladerdek te vormen, met een onderlinge afstand van 30 cm. De bodem moet voldoende goed doorlatend zijn. Is de bodem kleiachtig, voeg dan grind of kleikorrels toe om de waterafvoer te bevorderen.
- Maak de grond goed los
- Graaf een plantgat dat 2 tot 3 keer zo groot is als de wortelkluit
- Leg bij zware grond drainerend materiaal onder in het plantgat
- Plant in het midden van het plantgat
- Vul het plantgat met een mengsel van tuingrond, zand en goede potgrond
- Druk de grond licht aan met je voet
- Mulch de voet van de plant met mulch om de bodem vochtig te houden
- Geef overvloedig en daarna regelmatig water om het aanslaan te bevorderen
Onderhoud van de Jeffersonia
De Jeffersonia vraagt vrijwel geen onderhoud. Het weelderige blad onderdrukt onkruid, waardoor je niet hoeft te wieden. Het is een vaste plant die zich langzaam over de bodem uitbreidt, zolang de grond goed gedraineerd en in de zomer voldoende vochtig blijft. De plant verdraagt te droge bodems vrij slecht. Vermijd daarom een standplaats waar de grond snel uitdroogt. Ook in de zomer, wanneer de plant in vegetatieve rust is, kun je beter water geven om te voorkomen dat het blad volledig uitdroogt. Geef de eerste zomer na het planten één tot twee keer per week regelmatig water en houd vervolgens bij hoge temperaturen en aanhoudende droogte de watergift goed in de gaten. Strooi in het voorjaar een goede organische mulch (stro, gevallen bladeren…) om verdamping in de zomer te beperken en de wortelstokken in de winter tegen strenge vorst te beschermen.
Verwijder aan het einde van de winter, wanneer de bloemknoppen verschijnen, het oude blad door de pol tot vlak boven de grond terug te knippen. Doe dit voordat het voorjaar begint, zodat je de jonge bloemstengels in ontwikkeling niet per ongeluk afknipt.
Je kunt elk voorjaar wat compost rond de voet van de plant strooien en oppervlakkig inwerken, om de groei te stimuleren, de bodem te verrijken en deze iets minder droog te maken.
De plant heeft zeer zelden last van ziekten. Bescherm in het voorjaar echter de jonge scheuten tegen slakken en naaktslakken en gebruik indien nodig varenextract om hun vraat tegen te gaan.
⇒ Bekijk in onze video hoe je een vaste plant op de juiste manier plant!

Jeffersonia dubia
Vermeerderen
Om Jeffersonia te vermeerderen, raden we het scheuren van pollen aan, een eenvoudige techniek die je in de zomer of aan het begin van het najaar kunt uitvoeren. Na 3 à 4 jaar kan de plant tekenen van vermoeidheid vertonen. Scheur de meest omvangrijke pollen om verjongingssnoei uit te voeren en een rijkbloeiende pol te behouden.
- Graaf met een spade rondom de pol
- Til de wortelkluit met een spitvork uit de grond
- Scheur de pol en neem aan de buitenkant wortelstokken met een bladrozet weg
- Plant de delen van de wortelstok meteen opnieuw in de tuin, in een goed bewerkte bodem
- Geef royaal water
Combineren
Met hun elegante, bedekkende blad en hun zeer vroege voorjaarsbloei zijn de Jeffersonia’s (dubia en diphylla) perfect om verwaarloosde plekken of schaduwrijke hoekjes in een natuurlijke of wilde tuin te beplanten. Ze houden van humus en vochthoudende grond en voelen zich goed in het bos, waar ze goed combineren met elfenbloemen, Anemone nemorosa, leverbloemen, nieskruid en varens zoals Dryopteris wallichiana, of met boshyacinten (wilde hyacint).
In een bostuin gaan ze goed samen met vaste planten die in het voorjaar bloeien, zoals vaste ooievaarsbekken, cyclamen coum en de sierlijke gebroken hartjes, maar ook met bomen en heesters, vooral soorten die in het voorjaar bloeien, zoals sneeuwballen en sier-Prunus, aan de voet waarvan ze een bladerdek vormen. Het is een goed idee om ze te omringen met vroege en late voorjaarsbollen, die het betoverende effect van hun bloei verlengen: blauwe druifjes, narcissen, botanische tulpen…
Doordat ze schaduwrijke plekken maandenlang met hun blad bedekken, zijn ze onmisbaar in rotstuinen in de halfschaduw, waar de bodem vochtig blijft. Je kunt ze omringen met miniatuurhosta’s en Carex.

Viburnum opulus, Jeffersonia dubia, Dicentra spectabilis en blauwe druifjes
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen