Amaryllis dubbel Cherry Nymph

De Hippeastrum 'Cherry Nymph' is een prachtige variëteit die tijdens de feestdagen in de Verenigde Staten erg populair is. En één blik is genoeg om te begrijpen waarom! Met zijn grote, dubbele bloemen in een levendig, fluweelzacht kersenrood past hij perfect bij de feestelijke winterdecoratie, met de kerstboom, de fonkelende slingers en het haardvuur! Zijn grote bol kan tot wel 4 bloemstengels geven, elk met 4 weelderige, trechtervormige bloemen. Spectaculair, met een bliksemsnelle groei, biedt hij een buitengewone bloei midden in de winter. Perfect om kleur in huis te brengen terwijl de tuin nog in rust is.

Behorend tot de Amaryllidaceae-familie, zijn Hippeastrums afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. In onze streken worden ze in pot gekweekt en bloeien ze binnenshuis rond Kerstmis. In volle bloei vormt de variëteit 'Cherry Nymph' een pol van 50 cm hoog (soms meer) en 30 cm breed. De dubbele bloemen, in brede, uitlopende trechters, hebben een diameter tot 20 cm. Deze immense bloei bestaat uit talrijke, puntig toelopende bloemblaadjes, licht gegolfd, met een dikke, iriserende textuur. In een levendige kersenrode kleur zijn de bloemblaadjes soms wit getipt. Het hart van de bloem laat kleinere blaadjes zien, die eigenlijk vergroeide meeldraden zijn. 4 bloemen torenen trots boven twee tot vier grote, dikke en holle stengels uit. Rug-aan-rug geplaatst vormen ze samen een unieke compositie. De bladeren zijn bladverliezend, lintvormig en hebben een glanzend donkergroene kleur. Ze verdorren en verdwijnen een paar weken na de bloei, wanneer de bol in rust gaat.

Een Amaryllis planten is zeer belonend. De Hippeastrum is heel gemakkelijk te kweken en zijn groei is extreem snel; 6 tot 10 weken na het planten bloeien de bloemen al. U kunt er de hele winter van genieten. Om hem met Kerstmis te laten bloeien, kunt u hem het beste begin november planten. Creëer prachtige winterboeketten door amaryllissen te combineren met bladgroen of met takken van sierkersen of Japanse kweeperen in knop.

Over Amaryllis spreken is hier eigenlijk een taalkundige onnauwkeurigheid, direct verbonden aan een fout die in de 18e eeuw is gemaakt. Het was Linnaeus zelf die de naam gebruikte voor de Amerikaanse soort. Maar de naam was al in gebruik voor een andere schoonheid, deze keer uit Zuid-Afrika. Conventioneel heeft men de benaming Amaryllis voor beide behouden. En om ze te onderscheiden voegt men de vermelding Hippeastrum toe voor de eerste en Belladonna voor de tweede. Gezegd moet worden dat beide deze naam verdienen: Amaryllis betekent 'schitterend' en in de klassieke Griekse literatuur was de plant het onderwerp van een pastorale gedicht waarin de mooie herderin Amaryllis sterft van een liefde die pas na een vreselijke verwonding beantwoord zal worden. Uit haar bloed ontstonden prachtige bossen rode bloemen. Sindsdien is de term synoniem met trotse schoonheid.