Cimicifuga Racemosa Atropurpurea
Cimicifuga racemosa Atropurpurea (zaad) - Zilverkaars
Cimicifuga racemosa Atropurpurea
Zilverkaars , Oktoberkaars , Christoffelkruid , Gifbes
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Actaea of Cimicifuga racemosa 'Atropurpurea', ook wel zilverkaars genoemd, is een prachtige vaste plant met een weelderig, donkerpaars varenachtig blad dat bijna zwart lijkt. Ze komt pas echt tot haar recht als ze zich aan het eind van de zomer tooit met grote, geurige bloeiwijzen die doen denken aan zilveren kaarsen. Krachtig, winterhard en bestand tegen zomerdroogte, is deze medicinale plant een sieraad voor de lichte bosrand en omhult zich met een zweem van mysterie. Deze majestueuze zilverkaars groeit langzaam en vormt bossige pollen met een grafisch uiterlijk, zeer interessant voor op de achtergrond van een border.
De Cimicifuga racemosa is een plant uit de ranonkelfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van het oosten en midden van Noord-Amerika. Al heel lang bekend om zijn medicinale eigenschappen, is 'Atropurpurea' de donkerpaarse vorm van deze majestueuze vaste plant. De plant ontwikkelt zich vanuit een knolachtige wortelstok met vezelige wortels in een compacte massa en vormt langzaam bossige pollen die in bloei wel 1,50 meter hoog kunnen worden, met een minimale spreiding van 60 cm. De stengels zijn bedekt met grote, samengestelde, diep ingesneden bladeren, even elegant als varenveren, soms wel 40 cm lang. Ze hebben een zeer donkerpaarse kleur die in de schaduw en tegenlicht bijna zwart lijkt. De bloei vindt plaats aan het eind van de zomer, in de vorm van grote, eindstandige bloeiwijzen in roomwitte of roze, rechtopstaande of gebogen pluimen, bestaande uit kleine, zeer geurende bloempjes. Deze bloei is zeer aantrekkelijk voor bijen en vlinders (mellifer en nectarifer), maar niet iedereen is even gecharmeerd van de geur.
De donkerbladige zilverkaars staat het liefst in halfschaduw, in het gefilterde licht van een lichte bosrand. Deze soort verdraagt zomerdroogte en wortelconcurrentie redelijk goed. Op de achtergrond van borders vormen haar zeer grafische silhouet en haar lichtgevende bloemen een prachtig decor voor vaste planten die aan het eind van de zomer zijn uitgebloeid. Haar donkere loof combineert mooi met de roze en blauwe sterren van de asters. Deze majestueuze plant is ook een mooie solitair, geplant in een grote pot op het terras.
De Cimicifuga racemosa werd door de inheemse volkeren van Noord-Amerika gebruikt om bevallingen te vergemakkelijken en menstruatieklachten te bestrijden. Recent onderzoek heeft aangetoond dat ze een stof bevat met een oestrogene werking. Momenteel is ze opgenomen in diverse fytotherapeutische preparaten die onder andere worden gebruikt om overgangsklachten te bestrijden.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Cimicifuga
racemosa
Atropurpurea
Ranunculaceae
Zilverkaars , Oktoberkaars , Christoffelkruid , Gifbes
Noord-Amerika
Andere Graines Thompson et Morgan
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Het kan nodig zijn om het zaad van actaea eerst ongeveer 3 maanden in de kou te bewaren. Zaai van half januari tot half maart op het oppervlak van vochtige potgrond, in potten of bakken. Bedek met een dun laagje potgrond of vermiculiet. Plaats de zaaisels in een plastic zak en houd ze ongeveer 3 maanden op 21 °C. Zet daarna de bakken met de zak eromheen in de koelkast (geen vriezer) voor een periode van 3 maanden. Plaats ze vervolgens weer terug op 21 °C. De kieming kan traag verlopen. Controleer de potten regelmatig en zorgvuldig. Zodra de zaailingen opkomen en groot genoeg zijn om te hanteren, verspeen je ze naar potten van 7,5 cm doorsnee of kweekbakken.
Als er in deze periode geen opkomst is, herhaal je de cyclus zoals hierboven beschreven.
Wen de jonge planten geleidelijk aan koelere omstandigheden gedurende een paar weken voordat je ze uitplant, wanneer alle kans op vorst geweken is. Houd een plantafstand van 60 cm aan. Kies een plek in halfschaduw, in een vochtige, kleiachtige bodem.
Teelt:
Deze planten brengen aan het eind van de zomer veel karakter in de tuin, op de achtergrond van een border of in lichte bosranden. Ze waarderen halfschaduw en een rijke, diepgrondige bodem. Houd de watergift in de gaten, vooral voor het jonge plantgoed. Over het algemeen hebben ze geen steun nodig en vragen ze verder weinig onderhoud.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).