Lycoris aurea - Gouden spinlelie

De Lycoris aurea, zoals de soortnaam al aangeeft, biedt bloeiwijzen in een intens geel, dat naar oranje neigt. Deze zeer mooie bolgewas, afkomstig uit de subtropische gebieden van China, is zeldzaam in de teelt, niet erg winterhard, maar echt spectaculair waar hij het naar zijn zin heeft. In de winter vormt hij weelderige pollen brede, lintvormige bladeren met een stalen glans, die eind voorjaar verdwijnen. De bol rust in de zomer in droge grond, om vervolgens meestal in oktober in ons klimaat te bloeien. De grote schermen van bloemen, die doen denken aan die van bladverliezende azalea's, worden gedragen aan het uiteinde van stevige stengels die rechtstreeks uit de grond opkomen. Deze lycoris, de meest imposante van het geslacht, is een verzamelplant voor de ervaren tuinier, die de trots zal zijn van degene die op een mooie najaarsdag zijn verrassende bloei ontdekt, als paddenstoelen uit de grond geschoten, als bij toverslag.

De Lycoris aurea is een plant uit de amaryllisfamilie, net als de nerines, sneeuwklokjes en narcissen. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-China, maar ook uit Zuid-Vietnam, Taiwan en Japan. Lycorissen groeien in hun natuurlijke habitat in loof- of naaldbossen, met een continentaal klimaat met warme, vochtige zomers (de groeiperiode) en vrij koude, droge winters (de kiemrust). In onze streken passen deze planten hun groeicyclus aan door hun blad in de winter te ontwikkelen en in de late zomer of herfst te bloeien.

De Lycoris aurea groeit in zijn land van herkomst op kalkhoudende grond, maar is redelijk tolerant. Het is een kruidachtige plant met een langwerpige bol van flink formaat, bedekt met een bruin vlies. De groei manifesteert zich eerst door de bloei, in oktober, na die van Lycoris radiata. Hij vermeerdert zich vegetatief door de aanmaak van broedbolletjes aan de buitenkant van de moederbol, maar produceert niet altijd zaad. Gedurende 2 tot 3 weken produceert de plant bloemstengels van ongeveer 60-70 cm hoog, die een scherm van 20 cm breed dragen, bestaande uit 3 tot 8 gele bloemen met 6 smalle, aan de rand golvende bloemblaadjes, die sterk naar achteren krullen. Het hart van de bloem heeft zeer lange meeldraden die eveneens naar boven krullen. Direct na de bloei verschijnen de lintvormige bladeren, die 50 tot 60 cm lang en 5 cm breed kunnen worden, in pollen gerangschikt. Hun kleur is een wat blauwgroen groen, zeer glanzend, waarbij elk blad wordt doorsneden door een zilveren middenstreep. De bladeren sterven af eind voorjaar en de bol is dan in rust tot het einde van de zomer. Tijdens deze zomerrustperiode moet de bol absoluut beschermd worden tegen overmatig vocht en mag hij, eenmaal geplant, niet verstoord worden.

De twee soorten aurea en traubii, die op elkaar lijken, onderscheiden zich door de glans van het blad van de eerste en door de aanwezigheid van resten van bladeren van het voorgaande seizoen die samen voorkomen met de nieuwe bloei bij de Lycoris aurea.

Goed aangepast aan mediterrane klimaten en die van het zuiden van onze Atlantische kust, is het verder naar het noorden onmisbaar om deze bol in potten te kweken, die u in de winter beschut. Lycorissen bieden uitstekende snijbloemen, met een goed vaasleven. In onze streken ten zuiden van de Loire zullen ze samen met nerines, agapanthus en Amaryllis belladonna in borders staan op perfect gedraineerde grond op een warme standplaats, maar ze verdienen de halfschaduw van een licht bos of de beschutting van een grote bladverliezende struik, omdat ze de brandende zon vrezen. Al deze gemakkelijk te kweken planten in grote potten kunnen als blikvanger op een terras worden gebruikt, in een exotische of eigentijdse stijl.