Gladiool Peter Pears - Grootbloemige gladiool

De Gladiolus 'Peter Pears', geregistreerd in 1957, is een gladiool met een vintage charme, maar nog steeds geliefd om zijn grote bloemen in fruitige tinten die zalmoranje combineren met een vleugje scharlakenrood. De zomerbloei is vrij laat maar rijkelijk, en wordt gedragen in aren aan stevige, lange stengels. Deze verfijnde, smaakvolle kleur combineert prachtig met witte bloei, of, voor wie wat durft, met blauwe, mauve en paarse bloemen. Onmisbaar in de zomertuin, zijn de bloemaren van gladiolen ook onovertroffen in boeketten.

Gladiolen zijn afkomstig uit Afrika, Europa en het Midden-Oosten en behoren tot de Iridaceae-familie. De meest kleurrijke soorten komen uit Zuid-Afrika. De gekweekte gladiolen zijn grootbloemige hybriden, onderverdeeld in 3 hoofdgroepen: Grandiflorus (grootbloemig), Primulinus en Nanus (vlindergladiolen). 'Peter Pears' behoort tot de Grandiflorus. Het is een vaste plant met knollen (ronde bollen), brede, zwaardvormige bladeren die waaiervormig staan en een pol vormen van ongeveer 1,10 meter hoog in bloei, of zelfs meer onder goede omstandigheden. De bladeren worden bekroond door een aarvormige bloeiwijze waarvan de bloemen (trechtervormig, 13 cm breed) eenzijdig, bijna alle aan dezelfde kant van de bloemstengel staan. Ze hebben hier een vrij zacht zalmoranje, opgewarmd door een helderder oranje in de keel, en opgefleurd door een klein, felrood signaal aan de basis. De 6 tepalen (of ongedifferentieerde bloemblaadjes) zijn mooi gegolfd.

Gladiolen met hun lange, vaak ietwat uitbundig gekleurde aren, zijn het symbool van de jaren 70 en wat stijve bloemstukken. Hoewel ze onmisbaar zijn in boeketten, hebben ze in de tuin het gezelschap nodig van planten met een weelderig of juist luchtig blad om hun wat volle bloei goed tot zijn recht te laten komen. Plant ze in groepen tussen kattekruid, kamille, siergrassen, vlasleeuwenbek, bergamotplant, muurbloemen en vergeet-mij-nietjes voor een kleurrijk geheel. Het zijn vaste gasten in plattelandstuinen, waar ze zelfs in de moestuin tussen de groenten staan. Voor boeketten snijdt u de bloemaren als de eerste bloemknop zich opent. Plant de knollen om de twee weken, vanaf het vroege voorjaar tot eind juni, om de hele zomer van bloemen in huis en tuin te genieten.

 
De gladiool dankt zijn naam aan de zwaardvorm van zijn bladeren, afgeleid van het Latijnse 'gladius'. De wilde vormen werden vaak afgebeeld in sieraden of op tapijten en stoffen die werden gemaakt door Semitische volkeren vóór de christelijke jaartelling.

Over botanische gladiolen:

Ver verwijderd van de gekweekte bloemen, maar met het voordeel dat ze leven als wilde planten, vormen botanische gladiolen een interessant alternatief voor tuiniers. Ze zijn zeer geschikt voor de tuin, want veel soorten zijn afkomstig uit ons gematigde klimaat en toch zeer elegant:

De meest voorkomende is de Gladiolus byzantinus, met een voorjaarsbloei in roze-paars, die zich naturaliseert. De Gladiolus x colvillei toont divers gekleurde bloemen, meestal gemarkeerd met roze of rood in de keel. Onder de zeer winterharde, naturaliserende soorten vinden we de Gladiolus communis, uit Zuid-Europa, met roze bloemen gestreept of gevlekt met wit of rood. De Gladiolus illyricus, verspreid van Zuid-Engeland tot de Kaukasus, vormt prachtige aren met magenta-paarse bloemen gestreept met wit. De Gladiolus imbricatus draagt karmozijn-paarse bloemen met een witte vlek, omrand met een helder karmijnpurper.