Gladiolus colvillei Carine - Colville-gladiool

De Gladiolus colvillei 'Carine' is een compacte gladiool die niet hoger wordt dan 70 cm. Aan het einde van het voorjaar verschijnen er rechtopstaande aren vol bloemknoppen tussen het donkergroene, lange blad. Deze gaan open tot prachtige crèmewitte bloemen, versierd met een levendige, rozerode vlek die ze een bijzondere glans geeft. Winterharder dan de grote, klassieke hybriden, kan deze gladiool met een beschermende mulchlaag in de grond overwinteren. Door zijn compacte groeiwijze heeft hij geen steun nodig en is hij gemakkelijk te integreren in een gemengde border of zelfs in een pot te kweken.

Het geslacht Gladiolus behoort tot de irissenfamilie (Iridaceae), die voornamelijk uit kruidachtige planten bestaat. Veel geslachten zijn geliefd als sierplant, sommige zeer bekend zoals de Crocus of de grote groep van de Iris, andere wat minder bekend maar niet minder aantrekkelijk, zoals de Tigridia. Er zijn meer dan 260 soorten gladiolen, waarvan de gekweekte variëteiten hybriden zijn die in drie grote groepen worden verdeeld: Grandiflorus (grootbloemig), Primulinus (vroegbloeiend) en Nanus (vlindergladiolen). Historisch gezien was de eerste gecreëerde hybride de Gladiolus x colvillei, verkregen in Engeland in 1823. Het is een kruising tussen de Gladiolus cardinalis uit Zuid-Afrika, die groeit op vochtige rotswanden en bij watervallen, en de G. tristis, van dezelfde herkomst maar met een lagere groeiwijze.
Carine is een selectie van Nederlandse oorsprong, verkregen door de familie Van Winsen in Warmond (ten noorden van Den Haag). Deze gladiool uit de groep van de dwerggladiolen bereikt slechts 70 cm hoogte in bloei, het blad vormt een pol van ongeveer 20 cm breed. De lange, puntige, donkergroene bladeren hebben de vorm van een zwaard, wat de plant zijn wetenschappelijke naam geeft (in het Latijn betekent gladiolus inderdaad klein zwaard). Dit blad vormt een perfecte achtergrond voor de lichte bloei die mooi contrasteert. Aan het einde van het voorjaar vormen zich aren, elk met 6 tot 10 stervormige bloemen van 6 tot 8 cm diameter. De bloemen bestaan uit drie bloembladen en drie kelkbladen die zo op elkaar lijken dat ze samen tepalen worden genoemd. Ze hebben een prachtige crèmewitte kleur en de onderste tepalen zijn versierd met een centrale vlek waarvan de kleur varieert tussen fuchsia-roze en karmijnrood. De bloemen bloeien in juni en juli, beginnend onderaan de aar en naar boven toe. Het opslagorgaan is een knol (corm), het is een pseudobol die eigenlijk een verdikte stengel met schubben is. Elke knol produceert 2 of 3 bloemstengels. Plant ze met tussenpozen van twee weken vanaf het vroege voorjaar tot eind juni om huis en tuin de hele zomer te laten bloeien.

De Gladiool Carine zal zelfs liefhebbers van de grote, klassieke hybriden bekoren, die hun soms wat stijve en kunstmatige uitstraling verweten wordt. Deze compacte variëteit geeft prachtige, bloeiende potarrangementen voor op het terras, terwijl hij in de tuin gemakkelijk te combineren is met andere sierplanten, vaste planten, bollen en struiken in een gevarieerde, zonnige border. U creëert een mooie combinatie door hem te associëren met de Mosroos (Rosa centifolia Muscosa), die zijn naam dankt aan de mosachtige uitstulpingen op de twijgen en knoppen. Zijn roze, heerlijk geurende bloemen hebben de onovertroffen charme van oude rozen en creëren samen met de Gladiool Carine een romantische sfeer. Een tapijt van Prunella webbiana 'Rosea' kleedt de rand van uw border aan en deze lage vaste plant zal u de hele zomer belonen met zijn roze bloei. En om het bloeiseizoen te verlengen, denk aan de Lagerstroemia, zoals de Lagerstroemia indica 'Houston' met zijn compacte, treurvormige groeiwijze, die van juli tot oktober zijn donkerroze, zo romantisch ogende bloemen ontvouwt.