Crinum powellii Rosea - Haaklelie roze

De Crinum (x) powellii Rosea (Roseum) is zonder twijfel de crinum die het gemakkelijkst te telen is in ons klimaat. Deze prachtige hybride bolgewennende plant heeft tijd nodig om zich te vestigen, maar het geduld van de tuinier wordt beloond met een verrassende en spectaculaire roze bloei. Uit een pol lange, lintvormige bladeren komen, van de zomer tot het najaar afhankelijk van het klimaat, hoge bloemstengels die tot 15 roze bloemen dragen die doen denken aan die van amaryllissen. Ondanks zijn exotische uitstraling is deze crinum goed winterhard, in goed doorlatende grond. De plant wordt met de tijd steeds imposanter en wordt echt majestueus. Zorg voor een tapijt van Iberis, hoornbloem of schildzaad om de plek, die in de winter leeg is, op te vullen.

De Crinum van Powell, Crinum (x) powellii in het Latijn, is een hybride tuinplant die in de 19e eeuw in Engeland is gecreëerd. Het is het resultaat van een kruising van 2 Zuid-Afrikaanse soorten, de Crinum bulbispermum en de C. moorei. Al deze planten behoren tot de amaryllisfamilie. De groei is vrij langzaam; de bloei, die al bij vrij jonge planten kan verschijnen, bereikt pas na ongeveer 5 jaar teelt zijn volle omvang. Uiteindelijk kan deze plant, die zich via ondergrondse broedbolletjes uitbreidt, 80 cm tot 1 m grond in beslag nemen en draagt hij zijn bloemen op 80 cm hoogte.

De vorm 'Roseum' onderscheidt zich door een bloei in een dieper roze en meer geopende bloemen op het hoogtepunt. De plant ontwikkelt zich in een pol vanuit een grote, peervormige bol, die wordt afgesloten door een hals gevormd door de in elkaar grijpende bladbases. Dit reserveorgaan kan uiteindelijk een diameter van 15 cm bereiken. Het loof ontwikkelt zich in het voorjaar. Het bestaat uit lange, lintvormige, slappe bladeren met parallelle nerven, in een helder, levendig groen. Elk blad kan een lengte bereiken van 80 cm tot 1,20 m. Ze zijn omhullend (schedevormend) aan de basis en rond een centrale as gerangschikt, wat het mogelijk maakt de Crinum te onderscheiden van zijn neef de Amaryllis belladonna, waarvan de bladeren in twee rijen staan. De bloei begint meestal aan het eind van de zomer, in augustus-september. Elke volwassen bol produceert 2 tot 3 bloemstengels met een gemiddelde hoogte van 80 cm. Elke bloemstengel draagt in een scherm tot 15 trompetvormige, wijd uitlopende bloemen, 10 tot 13 cm lang en breed. Elke bloem bestaat uit 6 enigszins slappe bloemblaadjes, in een snoepjesroze kleur, rond een hart van prominente meeldraden. Hun geur is licht, met tonen die vanille en sinaasappel suggereren. De Crinum wortelt zeer diep in de grond en houdt er niet van om verstoord te worden.

De Crinum powellii Rose is een plant waarvan de bol bestand is tegen -12°C onder een beschermende mulchlaag: teelt in de vollegrond is daarom in veel regio's mogelijk, mits je zorgt voor een warme en beschutte standplaats en hem in goed gedraineerde grond zet, die in de winter niet te vochtig is. Bijvoorbeeld aan de voet van een muur op het zuiden, ten noorden van de Loire. In onze mildere streken zal hij spectaculair zijn in een grote border, samen met Agapanthus, daglelies en Phormium, maar ook langs de oevers van een wateraftappunt, met een Dierama, een Gomphostigma virgatum White Candy... Omdat zijn loof in de winter verdwijnt, kan de lege ruimte worden opgevuld met bijvoorbeeld een corbeille d'argent of Iberis. Je kunt ook napolitaanse cyclamen, narcissen of sneeuwklokjes aan zijn voet plaatsen. Hij past zich goed aan teelt in een grote pot aan, wat het mogelijk maakt hem in onze koudste streken in de winter op te bergen.