Dahlia imperialis - boomdahlia

De Dahlia imperialis is de reus binnen het geslacht, met een boomachtige groeiwijze waarvan de kruin onder goede omstandigheden wel 4 meter hoog kan worden. Deze botanische soort imponeert met zijn bamboe-achtige habitus en weelderige ontwikkeling, en betovert met zijn prachtige najaarsbloei, tenzij deze ten prooi valt aan vorst of wind. Aan de top van deze zeer fraaie plant ontluiken pluimen van bloemen in brede, eenvoudige en pretentieloze hoofdjes, die zich vooral van onderaf laten bewonderen: rond een mooi geel-oranje centrum zijn sierlijke, lichtroze, een beetje gekreukelde 'sjaaltjes' gerangschikt.

De Dahlia imperialis behoort tot de grote botanische familie van de asteraceae, net als onze tuindahlia's. Hij is oorspronkelijk afkomstig van de hoogvlakten en bergen van Midden-Amerika, van Mexico tot Guatemala, waar hij op hoogtes tussen 1500 en 1700 meter voorkomt. Het is een kruidachtige tot halfhoutige plant, meerjarig door zijn grote, eetbare knol die naar artisjok smaakt. Zijn vorstbestendigheid is vrij beperkt; de wortelstok gaat verlaten onder -5°C. Met een dikke beschermende mulchlaag en geplant op een warme, droge plek kan deze dahlia echter korte vorstperiodes tot ongeveer -8°C overleven.

Deze boomdahlia begint vrij laat in het voorjaar uit te lopen, eerder of later afhankelijk van de regio. Maar zijn groei is zeer snel en hij kan in een paar maanden tijd 2 tot 4 meter hoog en 1 tot 1,50 meter breed worden. Uit de grond komen krachtige, holle, groene stengels, met een omtrek die wel 8 tot 10 cm kan bereiken. Ze zijn gemarkeerd door uitstekende ringen, net als bij bamboestokken. Elke stengel schiet omhoog en vertakt zich. Hij draagt grote bladeren die zijn opgedeeld in 7 ovale, getande deelblaadjes, gedragen door purperen bladstelen. Hun kleur is een diepgroen aan de bovenkant, meer blauwgroen aan de onderkant. De bloei wordt ingezet door de afnemende daglengte. Ze vindt meestal plaats in oktober-november, of soms al in september afhankelijk van het klimaat. Aan het uiteinde van de stengels ontluiken bloeiwijzen bestaande uit 30 tot 35 bloemen, georganiseerd in hoofdjes op een volwassen plant. Elk hoofdje heeft een diameter van 10 tot 13 cm. Licht hellend, een beetje klokvormig en niet volledig geopend, doen ze enigszins denken aan eenvoudige decoratieve dahlia's. De centrale schijf van het hoofdje bestaat uit kleine, geel-oranje bloempjes. Deze wordt omringd door een kraag van ligulaire bloemen, of 'blaadjes', in een licht lavendelroze kleur die een beetje gekreukt zijn. Het bovengrondse deel van deze dahlia zal bij de eerste vorst afsterven. De plant gaat ondergronds in winterrust.

Extreem decoratief zal deze boeiende plant zijn plek vinden op een beschutte standplaats, uit de wind en kou, warm en zonnig. De Dahlia imperialis verdient een ereplaats in de tuin: voor een scherm van struiken die de wind breken, bij de ingang van het huis tegen een muur die bescherming biedt, of in de hoek gevormd door twee gevels. Je kunt hem combineren met planten met exotische charme zoals bananenplanten of palmen, met reuzencanna's of zelfs wonderboom. In een romantische setting zal zijn bloei die van struiken met najaarsbloei begeleiden, zoals die van de Duizenddoornige struik (*Aralia elata*), de aardbeiboom of die van de herfstcamellia's.