Dahlia Osirium - decoratieve dahlia

De Dahlia 'Osirium' brengt iets heel nieuws binnen de groep Decoratieve Dahlia's, zowel door de ongeziene tweekleurige tint van de bloei als door het lichtgroene, merkwaardig ingesneden blad. De goed gevulde bloemen zijn bescheiden van formaat maar vallen zeker op, met licht opgerolde bloemblaadjes in een diep granaatrood paars die hier en daar een zilverwitte achterkant laten zien. Hij bloeit lang, van de zomer tot in het najaar, op een mooie, zeer fraai bebladerde pol. Een sterplant voor het pastoors­tuintje, 'Osirium' combineert goed met roze, mauve, witte en dieprode tinten, alsof hij op de achtergrond van vaste plantenborders de bloei met bescheidener kleuren in goede banen leidt. De prachtige bloemen zijn zeer lang houdbaar op de vaas.

 . 

Dahlia's zijn knolgewassen uit de grote familie van de asterachtigen, oorspronkelijk afkomstig van de Mexicaanse hoogvlakten. Momenteel hebben de ongeveer 25.000 door de mens gekweekte variëteiten, tot ons groot plezier, tuinen over de hele wereld veroverd. Dahlia's worden ingedeeld op basis van de vorm van hun bloem. 'Osirium', geïntroduceerd in 2005, valt in de categorie Decoratieve Dahlia's. In deze groep zijn de gekleurde lintbloemen van het bloemhoofdje regelmatig spiraalvormig gerangschikt; ze kunnen naar de stengel toe gebogen zijn of bijvoorbeeld gekruld. Bij dit ras zijn de bloemhoofdjes ongeveer 10 cm in diameter en hun lintbloemen of bloemblaadjes zijn licht opgerold, met een lancetvormige aanblik richting het hart van de bloem. Hun kleur is opvallend: een granaat- of bordeauxrood aan de bovenkant, met een bijna witte achterkant. Het midden van het bloemhoofdje wordt ingenomen door lintbloemen met meer mauve tinten. De bloei vindt plaats van juli tot oktober. De plant bereikt een hoogte van 1,20 m en een breedte van 60 cm, de groeiwijze is bossig en opgaand. Het blad van 'Osirium' is bijzonder diep ingesneden: de bladeren zijn tegenoverstaand, veerdelig, wat betekent dat ze zich onderverdelen in talloze deelblaadjes, die weer sterk getande lobben vormen. De bladeren zijn lichtgroen en de bloemstengels zijn getint met paars. Zoals bij alle Dahlia's zijn de sterk vertakte stengels hol.

Om herbloei te bevorderen en de bloeiperiode te verlengen, is het belangrijk uitgebloeide bloemen weg te knippen. Nog beter: stel regelmatig aantrekkelijke, kleurrijke boeketten samen door verschillende variëteiten te combineren. De hoge statuur van dit ras maakt het natuurlijk geschikt voor de achterkant van vaste plantenborders, om een geheel te structureren dat bestaat uit bloeiende struiken en lagere vaste planten. De bloei van zomer- en najaarsasters past perfect bij die van Dahlia's, ze vallen samen, net als die van vaste salies of canna's bijvoorbeeld. Je kunt aan het eind van het seizoen mooie taferelen creëren door de bloemen van 'Osirium' te combineren met Japanse anemonen, struikachtige salies... Denk ook aan siergrassen (Miscanthus saccharifolius, Stipa arundinacea, Eragrostis trichodes) die in het najaar mooie tinten krijgen.

Als sterplanten van het pastoors­tuintje zijn Dahlia's ontegenzeglijk mooie bloemen; ze zijn onberispelijk in de bloemenborder maar kunnen ook de moestuin opfleuren. In Mexico werd deze knolgewas eerst gekweekt als wortelgewas om gegeten te worden. Zijn slechte smaakkwaliteiten verwezen het al snel naar de rang van sierplant. Sindsdien is de belangstelling voor hun prachtige uitbundigheid nooit verminderd.