Boshyacint roze - Hyacinthoides non scripta Rosea
Boshyacint roze - Hyacinthoides non scripta Rosea
Hyacinthoides non-scripta Rosea
Boshyacint , Wilde hyacint , Engelse boshyacint , Bluebells , Wilde boshyacint , Hazenklokje , Hazeklokje , Bluebell
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Hyacinthoides non-scripta 'Rosea', ook bekend als roze boshyacint, is een vorm met bleekroze bloemen van de bekende wilde hyacint. Het is een vrij zeldzame bolgewas, waarvan de sierlijke bloemstengels schaduwrijke bosranden en tuinen tot leven brengen. Oorspronkelijk afkomstig uit West-Europa, brengt deze makkelijk te kweken variëteit in het voorjaar een vleugje charme en kleur.
De Hyacinthoides non-scripta, uit de Aspergefamilie (Asparagaceae), wordt soms 'knikkende vogelmelk', 'wilde hyacint' of 'boshyacint' genoemd. Het is een vaste kruidachtige plant met een bol als opslagorgaan. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van West-Europa, waaronder het midden en westen van Frankrijk. Deze bosplant is gewend aan frisse, humusrijke en zure bodems, maar is makkelijk te kweken in goede, losgemaakte tuingrond. De vorm 'Rosea' is in het wild extreem zeldzaam. Het opslagorgaan is een eivormige bol bedekt met een vlies. De plant komt in het voorjaar boven de grond: de bol produceert een pol met lange, smalle, rechtopstaande, lijnvormige, glanzende grondstandige bladeren in een heldergroene kleur. Deze snelgroeiende boshyacint bereikt ongeveer 30 cm hoogte en breidt zich zijwaarts uit door veel nieuwe bolletjes te vormen. De bloei vindt plaats in april-mei. Uit het loof komen vlezige stengels, die aan hun gebogen top een tros met kleine, halfhangende klokvormige bloemen dragen, allemaal aan dezelfde kant van de stengel. Deze licht geurende bloei is rijk aan nectar en stuifmeel en wordt druk bezocht door bijen. Na de bloemen volgen zaaddozen met zaden die in het volgende voorjaar gemakkelijk ontkiemen.
De roze boshyacint is een werkelijk charmante wilde plant: ze vormt in de loop der tijd grote bloeiende tapijten onder bladverliezende bomen, in open plekken in het bos en in halfbeschaduwde delen van de tuin. Het is het beste om haar een wat natuurlijk hoekje te geven: wanneer ze het naar haar zin heeft, wat vaak het geval is, neemt dit kleine bolgewas haar ruimte in en verwildert ze tot groot plezier. Ze combineert van nature prachtig met haar blauwe of witte vormen (Collectie witte/blauwe boshyacint), met narcissen, nieskruid en met het bosanemoontje Anemone nemorosa.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Hyacinthoides
non-scripta
Rosea
Asparagaceae
Boshyacint , Wilde hyacint , Engelse boshyacint , Bluebells , Wilde boshyacint , Hazenklokje , Hazeklokje , Bluebell
Hyacinthus non-scriptus, Scilla non-scripta
West-Europa
Andere Voorjaarsbollen van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Scilla nutans 'Rosea' houdt van relatief vochtige en koele klimaten en doet het goed in de meeste van onze streken, behalve in het zuiden, waar het te droog en te warm is. Geef haar een goede, losgemaakte tuingrond verrijkt met bladaarde die in de zomer een beetje koel blijft. Kies een plek met ochtendzon, halfschaduw of zelfs schaduw. Plant ze in groepjes van 3 tot 5, bedekt met 8 cm goede grond, in borders van gazons, perken, aan de voet van bomen, met een onderlinge afstand van 10 cm. De planten vermeerderen zich gemakkelijk zodra ze eenmaal zijn gevestigd. Deze inheemse plant heeft geen vijanden in onze tuinen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).