Tulipa James Last - Papegaaitulp

Deze Papegaaitulp 'James Last' is vernoemd naar de gelijknamige Duitse muzikant, die in de jaren 70 populair was vanwege zijn levendige uitvoeringen van melodieën uit een ander tijdperk. Ze behoort tot een groep zeer bijzondere tulpen die vroeger "Dragonne"-tulpen werden genoemd, met opgezwollen en aan de randen gefranjede bloemblaadjes. Haar glanzende, diktextuurige bloem is een barokke en verfijnde harmonie van tinten oudroze gewassen met lavendelpaars en grijze gloed, doorsneden door een min of meer beige-zalmkleurig middengebied. De stengel is kort en stevig, wat haar niet alleen interessant maakt voor in de tuin, maar ook voor potten en bloembakken. Late bloei, in mei.

De Tulp 'James Last', geïntroduceerd in 1974, behoort tot de Liliaceae-familie. Van horticulturele herkomst, een zaailing van de cultivar 'Blue Parrot', wordt ze momenteel ingedeeld in de groep 'Papegaaitulpen', waarvan het belangrijkste kenmerk is dat ze enorme bloemen hebben met gedraaide, opgezwollen, warrige en onregelmatig gefranjede bloemblaadjes. 'James Last' is ook verkregen door mutatie (het plotseling verschijnen van nieuwe kenmerken die in volgende generaties behouden blijven). Ze is middelgroot (40 cm) en haar zeer duurzame bloem bereikt een breedte van 12 cm. Haar kleurenpalet met een tikkeltje nostalgie omvat tinten paars met parelgrijze gloed, oudroze en beige-roze zalm, zonder enig spoor van groen. De originele vorm van de papegaaitulp voegt extra charme toe, waardoor deze tulp allesbehalve eentonig is, vooral wanneer haar bloemknoppen zich bijna ceremonieel langzaam openen in een vaas. In de zon openen de grote bloemen zich bijna vlak en komt een zwart, stervormig hart tevoorschijn waaruit de lichtgele stamper oprijst. Het loof is ruim, krachtig en van een helder groen.

Rijkdom aan kleuren, verbluffende en bonte bloemen, geschikt voor zowel borders als om uw boeketten op te fleuren – de reputatie van papegaaitulpen staat buiten kijf. In de 18e eeuw werden ze 'monsterlijk' genoemd; deze groep ontwikkelde zich sterk in de jaren 30, toen men ontdekte dat bestraling van bollen met röntgenstralen deze mutatie veroorzaakte. Inmiddels behoren ze tot de meest geplante variëteiten. Ze zijn ongeëvenaard om speelsheid in potten of zonnige tuinen te brengen. Vergeet niet om bij het ontwerpen van uw borders rekening te houden met de hoogte en bloeiperiode, want deze parameters verschillen aanzienlijk per cultivar. Het is verstandig wat extra bollen te planten voor de snij, want ze maken prachtige snijbloemen die lang op de vaas staan. De bloem van 'James Last' combineert mooi met het bijna zwarte tint van 'Black Parrot' en het roze van 'Angélique'.