Tulipa acuminata - botanische tulp

De Tulp acuminata, ook wel de hoornvormige tulp genoemd, straalt op haar bloembladen al de pracht en praal uit van haar Ottomaanse herkomst. Deze tulp is waarschijnlijk geen wilde soort, maar een van de oudste tuinbouwvariëteiten, ooit in het geheim verkregen en gekweekt in Turkije. Met een ongebruikelijk uiterlijk produceert ze bloemen gestreept in rood en bleekgeel, extreem smal, met merkwaardig toegespitste bloemdekbladen die uitlopen in lange, sierlijke filamenten, soms licht gedraaid. Origineel en zeldzaam, hun charme werkt al eeuwenlang op nieuwsgierige tuiniers of verzamelaars, waardoor ze tot ons hebben kunnen komen. Open voor hen wijd de poorten van uw tuin, ze zullen zich thuis voelen in goed gedraineerde borders, zelfs droog in de zomer, op een zonnige standplaats.

De *Tulipa acuminata* is een bolgewas uit de leliefamilie, waarvan de tuinbouwherkomst verloren gaat in de nevelen der tijden, of van de duizend-en-één-nacht. Ze heeft aanleiding gegeven tot een hele reeks cultivars die zijn samengebracht in de groep van de lelietulpen. Vrij laat in het voorjaar produceert deze tulp een bloemstengel van 40 tot 50 cm hoog, met een unieke en atypische bloem. Haar bloembladen vormen een zeer dunne en langgerekte kelk, elk eindigend in een smal filament, soms een beetje 'gekruld'. De bloemen zijn bleekgeel, in de lengte gestreept over de bovenste 3/4 met karmijnrood. Haar loof is frisgroen, elliptisch, zeer langwerpig, en sterft af in de zomer. 

De Tulp acuminata verdient een ereplaats, niet alleen om van dichtbij bewonderd te worden, maar ook voor haar overleving, want ze stelt haar eisen. Ze zal zich thuis voelen in een zonnige rotstuin, aan de rand van een goed gedraineerde of verhoogde border, of in potten. De drainage is erg belangrijk omdat de bol gevoelig is voor rot in regenachtige streken. Op warme, beschutte standplaatsen in Nederland, waar de zomers droger kunnen zijn, zou ze het goed moeten doen en trouw elk jaar opnieuw bloeien, in gezelschap van krokussen, *Allium moly*, *Ipheion uniflorum*, *Anemone blanda*, kleinbloemige narcissen, druifjes, *Puschkinia*, *Cyclamen coum*, *Erythronium pagoda*, *Leucojum vernum*, het sneeuwklokje, *Scilla sibirica*… Deze tulpen zijn ongeëvenaard om de kleur van het voorjaar te brengen.

Ondanks de suprematie van Nederland op het gebied van tulpen, mogen we niet vergeten dat ze voor het eerst werden gecultiveerd aan de poorten van het Midden-Oosten, in het huidige Turkije. De sultans van het Ottomaanse Rijk vereerden deze bol tot halverwege de 18e eeuw met grenzeloze verering en wijdden er weelderige tuinen aan. De pracht en praal rond de teelt en verering van tulpen wekte de woede van het hongerige volk, dat, overmand, de aanplant vernietigde en sultan Ahmed III in 1730 gevangen zette. Deze variëteit is een van de zeldzame overlevenden die tot ons is gekomen.