Tulipa Atlantis - Enkele late tulp

De Enkele late tulp 'Atlantis' heeft een langwerpige, kelkvormige bloem in pasteltinten, paars met een roomwitte rand. Ze bloeit aan het einde van het tulpenseizoen, in de maand mei. Perfect voor boeketten.

De Tulp 'Atlantis' behoort tot de Leliefamilie (Liliaceae). Van horticulturele herkomst, wordt ze momenteel ingedeeld in Divisie 5, waarvan de voornaamste eigenschap is dat ze laat in het seizoen bloeit. Ze bereikt een hoogte van ongeveer 40 cm in bloei. Gepositioneerd op de stengels ver boven de brede, lancetvormige bladeren, zijn de bloemen langwerpig, elegant, lichtpaars met een brede wit-crèmekleurige rand. De bloei vindt plaats in mei - juni, wat haar nuttig maakt in de tuin.

Plant de bollen in het najaar, van september tot december, op een diepte van 15 cm en met een onderlinge afstand van 10 cm. De aanplanting gebeurt in gewone tuingrond, licht zuur, neutraal of licht kalkhoudend, los, goed bewerkt en drainerend. Voeg nooit onverteerde mest of compost toe aan de plantgrond, dit kan de bollen laten rotten. De tulp 'Atlantis' groeit goed in verse tot droge grond. Zet haar op een goede, zonnige of halfbeschaduwde standplaats. Als de bloei voorbij is, is het beter om de vruchten te verwijderen om de plant niet uit te putten.

Rijkdom aan kleuren, stevige en sterke bloemen, bruikbaar zowel in borders als om uw boeketten op te fleuren – de reputatie van enkele late tulpen staat als een huis. Ze behoren nu al tot de meest geplante variëteiten. Ze zijn ongeëvenaard om kleur in het voorjaar te brengen in potten of in zonnige tuinen. Vergeet bij het ontwerpen van uw borders niet rekening te houden met de hoogte en de bloeiperiode, want deze parameters verschillen aanzienlijk per cultivar. Het is verstandig wat extra bollen te planten voor de snij, want ze maken prachtige snijbloemen die lang in de vaas staan.

Over botanische soorten: tulpensoorten komen voor in een groot deel van de Oude Wereld, van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht ligt in de bergen van de Pamir en de Hindoe Kush en in de steppen van Kazachstan.

In Frankrijk komen diverse wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote, in cultuurlanden voorkomende tulpen (onkruiden), waarvan de bekendste de Tulipa agenensis is, ofwel om kleine tulpen die voorkomen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. In de cultuur worden ze 'botanische tulpen' genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak groeide onder de bescherming van wijnstokken en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.