Narcissus pseudonarcissus Obvallaris - Wilde narcis

De Narcissus pseudonarcissus Obvallaris is een iconische botanische soort, die algemeen bekend staat als de wilde narcis. Hij is te herkennen aan zijn volledig goudgele bloemen, bestaande uit een vrij brede trompet, omgeven door een brede kroon. Deze bol, endemisch in Engeland en Wales, is vrij zeldzaam in de handel, maar universeel geliefd om zijn rijke bloei die de eerste mooie dagen van het voorjaar aankondigt. Deze narcis houdt van lichte bosranden en frisse bodems, waar hij zich heel gemakkelijk naturaliseert. 

De Narcissus pseudonarcissus Obvallaris, vroeger beschouwd als een ondersoort van de in Frankrijk veel voorkomende wilde narcis (Narcissus pseudonarcissus), wordt nu erkend als een aparte soort, afkomstig van de Britse eilanden. Het uiterlijk van zijn bloem is duidelijk anders, hoewel beide soorten van frisse en halfbeschaduwde plekken houden. Al deze bolgewassen behoren tot de amaryllisfamilie. De wilde narcis heeft een grote, eivormige bol die in het voorjaar een pol vormt met basale, lintvormige, platte en vlezige bladeren in een blauwachtig groene kleur. De bloei vindt meestal plaats in april en mei. Elke bol produceert een stengel van 25 tot 30 cm hoog met een enkele, heldergele bloem van 5 tot 6 cm breed. 

De Narcissus pseudonarcissus Obvallaris plant u het beste in grote groepen, in een wat natuurlijk ogend deel van de tuin of aan de voet van bladverliezende bomen en struiken, of zelfs in de buurt van water. Zo komen ze, zoals in het beroemde Engelse gedicht 'The Daffodils' van William Wordsworth, pas echt tot hun recht:

"En ik zag, buigend op hun gladde stengels, Duizenden narcissen dansen in de wind."

De wilde narcis stelt weinig eisen maar heeft een voorkeur voor frisse grond. Hij groeit in elke goed doorlatende, humusrijke bodem, maar de resultaten zijn minder goed in extreem zure grond. Er is zo'n enorme keuze aan narcissenvariëteiten dat u er in het voorjaar drie maanden lang van kunt genieten, zonder u ook maar een moment te vervelen. Ze hebben gemeen dat ze zich gemakkelijk naturaliseren, dol zijn op geel en wit, en vaak een heerlijke geur verspreiden. Allemaal redenen om ze in grote pollen (minimaal 20 bollen) te planten voor een versterkt effect. Combineer narcissen in natuurlijk ogende borders met sterhyacinten en boshyacinten, en zet ze samen met vroege botanische tulpen, maar ook met vergeet-mij-nietjes, viooltjes of leverbloempjes.