Dichelostemma ida-maia - Vuurwerkbloem

De Dichelostemma ida-maia (synoniem Brevoortia ida maia) is een originele en charmante bolgewas, door Amerikanen "Firecracker flower" genoemd en door Fransen "Clochettes sanguines" (bloedklokjes). Met een vrij late ontwikkeling in het voorjaar, kan deze soort redelijk goed tegen kou als de bol beschermd is tegen vorst en overmatig vocht. Hij bloeit op spectaculaire wijze in de late lente of vroege zomer, met trossen buisbloemen in een felrode kleur, omrand met groen en wit. Geef hem een plek in een verhoogde border of een zeer zonnige rotstuin, minstens een deel van de dag. Een perfect gedraineerde, vrij droge bodem in de winter en na de bloei is het geheim om dit originele en charmante bloedklokje te laten slagen.

De Dichelostemma ida-maia behoort tot de Liliaceae-familie, net als de Triteleia en Brodiaea waarmee hij nauw verwant is. Het is een vaste kruidachtige plant vanuit zijn bol, afkomstig uit Californië en Oregon. Hij gedijt in het wild onder een gematigd klimaat, met milde, vochtige winters en droge zomers. De vegetatie van het bloedklokje is in theorie wintergroen: hij begint opnieuw in het najaar in milde klimaten, maar in het voorjaar op andere plaatsen. Zijn loof bestaat uit 2 lange groene bladeren die enigszins lijken op die van sommige grassen. Het verkleurt geel tijdens de bloei, die plaatsvindt in mei of juni-juli, afhankelijk van het klimaat en de regio. De bollen van Dichelostemma houden van een lichte en goed gedraineerde bodem, vochtig tijdens de groei- en bloeiperiode, en daarna droger tot in de vroege herfst. Ze worden meestal in het najaar geplant, net als krokussen en tulpen. Hoewel hun vorstbestendigheid gemiddeld is (-7/-8 °C), is het aan te raden ze in de winter buiten de milde streken te beschermen onder een dikke laag mulch. Een te natte bodem na de bloei kan de bollen laten rotten.

De Dichelostemma ida-maia bereikt ongeveer 70 cm hoogte in bloei. De bloei duurt 3 tot 4 weken in de late lente of vroege zomer. Uit de bol komen kale, slanke, stevige stengels in de vorm van een bies, die de losse schermvormige bloeiwijze dragen. Elk scherm bestaat uit meerdere hangende buisvormige bloemen. Elke bloem is gevormd door een buis van vergroeide kelkbladen, in bloedrode kleur, die aan het uiteinde wijder worden en omkrullen om een groenachtig binnenste te tonen. Uit deze buis komt een kleine kroon van crèmewitte kroonbladen tevoorschijn. De plant vermeerdert zich door de vorming van dochterbollen.

De Dichelostemma ida-maia kan overal in potten worden gekweekt, wat bescherming biedt tegen strenge vorst in de winter en overmatig vocht, zowel in de winter als in de zomer. In de vollegrond staat hij goed in een verhoogde border, achter lage planten of dwergstruiken, of in een rotstuin in een goede zak potgrond. Deze ongewone bolgewas is ideaal om de overgang te maken tussen de voorjaarsbollen en de zomerbloeiers. Hij combineert goed met Californische papavers, kattenkruid (Nepeta), vedergras (Stipa) en vlaslelie. De Tulbaghia, kleine Zuid-Afrikaanse knolgewassen die ook verwant zijn aan knoflook, met hun kleine roze of paarse bloemen, evenals bonte alstroemeria's en Ixia, zijn goede gezelschapsplanten voor de bloedklokjes.