Krokus imperati De Jager

De Crocus imperati De Jager staat zeer dicht bij een verrassende botanische soort uit Italië die midden in de winter bloeit. Zijn oneindig delicate bloei verdient een extra beschutte plek en een perfect gedraineerde bodem. Hij verwildert gemakkelijk als hij het naar zijn zin heeft, en vormt in de loop der tijd tapijten van bloemen in aquarelachtige tinten, van binnen lila-mauve, waarbij drie kroonbladen aan de buitenkant getint zijn met geelachtig chamois en gestreept met paars. Prachtig in rotstuinen of borders, hij is ook geschikt voor het maken van mooie, kortstondige potbeplanting.

De Crocus imperati is een plant uit de Iridaceae-familie, oorspronkelijk afkomstig uit West-Italië, ten zuiden van Napels en Capri, waar hij spontaan groeit in lichte bosranden en droge graslanden, onder een typisch mediterraan klimaat. Net als de soort bloeit de cultivar 'De Jager' in een mild klimaat al vanaf januari, of in februari afhankelijk van het weer, een periode waarin hij niet aan strenge vorst mag worden blootgesteld. Zijn smalle, kelkvormige bloemen staan hoog op enigszins transparante, buisvormige stengels die de langzame opkomst van de bloemknoppen onthullen. Ze ontvouwen zich tot betoverende bloemen. Het prachtige hart van oranje meeldraden is alleen overdag en bij mooi weer zichtbaar, want 's nachts en bij grijs weer sluit de bloem zich. Het loof is bladverliezend en bestaat uit fijne, lijnvormige, eenvoudige en verspreid staande bladeren in een glanzend donkergroen, met een dunne, zilverwitte middenstreep. De 'bollen' zijn hier knollen. Een knol is, in de plantkunde, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel omgeven door schubben. Herinner u dat winterkrokussen in de zomer in rust gaan en voor het overgrote merendeel volledig bestand zijn tegen droge zomers.

De Crocus imperati De Jager is een verzamelplant, gemakkelijk te telen in mediterrane tuinen, maar gevoelig voor lange winters en late vorst vanwege zijn vroege bloei. Net als zijn botanische neven de Crocus chrysanthus en angustifolia, doet hij het wonderwel in de rotstuin en in borders, wanneer zijn bloei tevoorschijn komt tussen de door de zon gebleekte stenen. Hij zal het ook goed doen aan de rand van een lichte bosrand met het lenteklokje, langs een pad of haag, massaal geplant aan de voet van bladverliezende bomen of struiken (kardinaalsmutsen, sneeuwballen, seringen) met Oosterse anemoon en Cyclamen coum of midden in het gazon in gezelschap van winterakoniet, sneeuwklokjes of een tapijt van viooltjes, en natuurlijk gecombineerd met andere vroegbloeiende krokussen. Deze krokus leent zich ook uitstekend voor aanplant in potten voor buiten. 

Een weetje over krokussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.