Krokus Bavella - Crocus minimus

De Crocus minimus Bavella is een mooie vorm van de Kleine crocus, met bijzonder donkere bloemen, geselecteerd op Corsica bij de Col de Bavella. De soort wordt zo genoemd vanwege de bescheiden grootte van zijn bloemen. Deze selectie produceert in maart-april bloemen in een meer of minder intens purperpaars, waarvan de buitenkant sterk is getekend met auberginepaars. Plaats hem in goed doorlatende grond, niet te kalkhoudend tot zuur, liever wat fris, in een alpentuin, een grindtuin of een rotstuin, waar hij gemakkelijk zal verwilderen.

De Crocus minimus Bavella staat dicht bij een andere botanische soort genaamd Crocus corsicus, die zich vooral onderscheidt door zijn rode en niet oranje meeldraden. Net als alle crocussen behoort hij tot de familie van de iridaceae. Zijn natuurlijke milieu komt overeen met de westkust van Corsica, waar hij tot 700 m hoogte voorkomt, en met de bergmassieven van Sardinië tot 1800 m. In deze regio's bloeit hij van januari tot april, op hellingen en in bossen, op vrij zure en frisse grond. In de teelt bloeit de plant in maart-april, na de laatste strenge vorst. Elke knol produceert 1 tot 2 bloemen van 2 cm lang die boven de grond komen. De bloemen, in de vorm van een langgerekte kelk, tonen eerst hun paarse buitenkant met een brede, zeer donkere centrale tekening. Daarna openen ze zich als een ster met 6 punten, in een enigszins doorschijnende textuur. Het hart van de bloem is gevuld met meeldraden die in een 'buisje' zijn gegroepeerd. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon en zelfs in halfschaduw. Het blad is zomers afwezig, het bestaat uit fijne, lijnvormige, eenvoudige en verspreid staande blaadjes, lichtgroen met een duidelijke hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier knollen. Een knol is, in de plantkunde, een ondergronds reserveorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel omgeven door schubben.

De Crocus minimus Bavella, net als andere botanische soorten, is onvervangbaar in niet te droge rotstuinen en aan de voet van struiken, wanneer zijn stralende bloei als een mooie verrassing tevoorschijn komt bij de eerste mooie dagen. Hij doet het goed in elke goed gedraineerde grond, aan de rand van een licht bos met de Corsicaanse kerstroos, langs een border, massaal geplant aan de voet van loofbomen (sering, boerenjasmijn, viburnum) met Anemone blanda en Cyclamen coum of op een verhoogd perk, en natuurlijk gecombineerd met andere vroegbloeiende crocussen. Het is ook een variëteit die goed geschikt is voor alpentuinen.

Een trucje van crocussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.