Crocus versicolor Picturatus - Zilverlakense krokus

De Crocus versicolor 'Picturatus' is een betoverende vorm met zuiverwitte bloemen, gestreept met mauve, van een botanische soort die endemisch is in het zuidoosten van Frankrijk. Deze soort staat ook wel bekend als de Bonte krokus of Veranderende krokus. Deze kleine bolgewas bloeit al vanaf februari op gunstige, beschutte plekken, en in maart op andere plaatsen. Het is een van de gemakkelijkst te telen soorten om te naturaliseren in de tuin, in gazons of weiden, borders en rotstuinen, zelfs op kalkhoudende en arme grond. Hij verdraagt nattere grond in de zomer beter dan veel andere botanische krokussen.

De Crocus versicolor, ook wel Krokus van Crest genoemd, behoort tot de familie van de Iridaceae. Het zuidoosten van Frankrijk, met name de lage bergen van de Provence en de Dauphiné, is de oorspronkelijke groeiplaats van deze plant. Hij groeit daar op kalkhoudende bodems, op zonnige hellingen en in weiden op lage hoogte. Deze productieve krokus vormt flinke kolonies in opgaande pollen van 10-15 cm hoogte en heeft een snelle groei. De bloei vindt plaats van februari tot maart.

De planten van de variëteit 'Picturatus' hebben delicate bloemen van 2 tot 3,5 cm lang. Ze zijn kelkvormig en openen zich stervormig, met een zuiverwitte binnenkant. De buitenkant van de 3 buitenste bloemblaadjes is getekend met mauve-paarse strepen. Het hart van de bloem is goudgeel en gevuld met geel-oranje meeldraden die in een 'buisje' zijn gegroepeerd, met een witte basis. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon en zelfs in halfschaduw. Het loof is bladverliezend en bestaat uit fijne, lineaire, dikke, enkelvoudige en afwisselende blaadjes in een matig groen met een grijzige tint, glanzend, met een zilverwit middenstreepje. De 'bollen' zijn hier knollen. Een knol is, in de plantkunde, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel omgeven door schubben.

De Crocus versicolor 'Picturatus' doet het wonderbaarlijk goed in een rotstuin, waar zijn bloei opkomt tussen door de zon beschenen stenen, of waar hij de rand van een golvend pad omzoomt. Hij zal het ook goed doen aan de rand van een licht bos met lenteklokjes, langs een haag, in grote groepen geplant aan de voet van bladverliezende bomen (seringen, boerenjasmijn, sneeuwballen) samen met Oosterse anemoon en voorjaarscyclamen, of midden in het gazon samen met winterakonieten, sneeuwklokjes of een tapijt van viooltjes, en natuurlijk gecombineerd met andere vroegbloeiende krokussen. Deze variëteit leent zich ook goed voor aanplant in potten voor buiten. Kleine vaste ooievaarsbekken (Geranium sanguineum) zullen hem ook goed begeleiden in borders: zij nemen de ruimte in wanneer het loof van de krokussen in de zomer is verdord.

Een bijzonder weetje over krokussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.