Crocus fleischeri - Krokus

De Crocus fleischeri is een botanische soort, oorspronkelijk afkomstig uit Turkije en de oostelijke Griekse eilanden, die aan het einde van de winter kleine, gestileerde, stervormige witte bloemen produceert. Deze bloemen tonen een keel gevuld met gele meeldraden en een gevederde, rode stijl, wat een prachtig levendig effect geeft. Plant hem in goed doorlatende grond, zelfs kalkhoudende grond, die in de zomer droog is. Hij is goed aangepast aan mediterrane rotstuinen, maar doet het ook uitstekend in een alpentuin of een grindtuin...

De Crocus fleischeri behoort, net als alle krokussen, tot de familie van de Iridaceae (lissenfamilie). Zijn natuurlijke omgeving bestaat uit rotsachtige heuvels en bossen met altijdgroene eiken en dennen, zoals die voorkomen in het zuiden en westen van Turkije en op de oostelijke Griekse eilanden. Deze soort groeit voornamelijk op kalkhoudende kleigrond. In deze regio's kan hij soms al in januari bloeien. In ons gematigde klimaat bloeit de plant in februari-maart, na de laatste strenge vorst. Elke knol produceert een bloem van ongeveer 3 cm lang die boven de grond uitkomt. De ronde knol heeft een uniek uitziend omhulsel, opgebouwd uit fijne, verweven vezels. De bloemen, in de vorm van een langgerekte kelk, bestaan uit 3 kroonbladen en 3 langwerpig ovale, witte kelkbladen. Ze openen zich wijd tot een 6-puntige ster, rond een hart gevuld met gele meeldraden en felrode stijlen. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon en zelfs in halfschaduw. Het loof is zomers afwezig, terwijl de knol in rust gaat. Het bestaat uit fijne, lijnvormige, eenvoudige en afwisselende bladeren, groen met een witte hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier eigenlijk knollen. Een knol is, in de plantkunde, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar is opgebouwd uit een verdikte stengel omgeven door schubben.

De Crocus fleischeri is perfect voor een mediterraan aandoende tuin waar hij verwilderend zal groeien zonder veel verzorging te vragen. Deze kleine knol is onmisbaar in rotstuinen en aan de voet van struiken, waar zijn witte bloei een mooie verrassing is bij de eerste mooie dagen. Hij doet het goed in elke zeer goed doorlatende grond, langs een border of pad, in grote groepen geplant aan de voet van bomen of struiken samen met bijvoorbeeld Anemone blanda en Cyclamen coum, of op een verhoogd perk. Hij combineert mooi met andere krokussen, en met vroege narcissen en botanische tulpen. Het is ook een variëteit die goed geschikt is voor alpentuinen.

Een handige tip over krokussen: hun wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, waardoor de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.