Iris hollandica Silvery Beauty - Hollandse iris

De Iris (x) hollandica 'Silvery Beauty' is een Hollandse iris die opvalt door zijn subtiele en frisse kleuren. Deze boliris produceert in het late voorjaar, gedurende 2 tot 3 weken, delicaat tweekleurige bloemen in zilverachtig lichtblauw en blauwachtig wit, opgefleurd met kleine goudgele vlekjes. Verfijnd en kleurrijk onderscheiden de gestileerde bloemen van de Hollandse iris zich door hun elegantie in de tuin, maar ook in boeketten. Het zijn winterharde bollen die niet moeilijk te telen zijn op een zonnige plek, in een vruchtbare en goed doorlatende bodem.

Hollandse irissen, of bolirissen, hebben een ondergronds reserveorgaan in de vorm van een bol en niet van een wortelstok zoals hun beroemde neven de Iris germanica, of baardiris. Ze behoren tot dezelfde botanische familie, de Iridaceae, maar verschillen ook door de afwezigheid van 'baarden', die mooie, donzige en gekleurde tongetjes op de hangende kelkbladen van de Iris germanica. De eerste Iris (x) hollandica groeide nooit in het wild op Nederlandse bodem, maar is ontstaan uit een kruising tussen 2 voornamelijk botanische soorten: de Iris filifolia, soms verward met de erop lijkende Iris xyphium, beide afkomstig uit Spanje en Noord-Afrika, en de Iris tingitana, uit Tanger en Noord-Marokko. De genealogie van de Hollandse hybriden is soms verwarrend, maar het resultaat is altijd opmerkelijk. Hun bloemen, die in de tuin wat ondergewaardeerd zijn, zijn zeer gewild in de bloemsierkunst.

De Hollandse iris Silvery Beauty vormt met de tijd een opgaande en zeer smalle pol van 55 cm in bloei. Deze vaste plant breidt zich in theorie onbeperkt uit door de aanmaak van broedbolletjes. Dit cultivar bloeit in het late voorjaar, meestal in mei-juni (eerder in warme streken), gedurende 2 tot 3 weken, op dunne maar windvaste stengels. De solitaire of met twee bijeen staande bloemen aan de stengels, met een diameter van 8 tot 10 cm, zijn relatief smal vergeleken met die van de Iris germanica, maar van onmiskenbare elegantie. Ze hebben een intense en diepe, zeer egale blauwe kleur. Elke bloem bestaat uit 3 opstaande, versmalde, doorschijnende en kleine kroonbladen. Daaronder bevinden zich 3 bijna horizontale kroonbladen, nauw verbonden met de getande, bloembladachtige stijlen aan de rand, die verspringend zijn gerangschikt. Deze zijn breder, spatelvormig, doorsneden met donkerder nerven en opgefleurd door een goudgele vlek omgeven door een min of meer brede witte rand. Elke bloem kan 5 tot 7 dagen leven, zelfs op de vaas. De bol is rond, 2 tot 3 cm breed, bedekt met een vezelige, roze-beige bolrok. Hij produceert enkele lineaire, dunne en leerachtige bladeren, die een beetje aan die van een siergras doen denken, in een wat blauwgroen groen, vaak licht gestreept en dubbelgevouwen naar de grond toe. Ze verschijnen vaak in het najaar, blijven min of meer staan afhankelijk van de strengheid van de winter en verdorren in de zomer, tijdens de rustperiode.

Minder bekend en minder gebruikt door tuiniers dan de Iris germanica, zijn Hollandse irissen toch gemakkelijk te kweken in een vruchtbare en lichte bodem, van onbetwistbare elegantie en ongevoelig voor onkruid dat moeilijk tussen hun zeer verticale pollen kan komen. Plant ze in groepen van 10 tot 20 bollen van hetzelfde ras: ze komen jaar na jaar terug om u steeds meer sierlijke en vrolijke bloemen te schenken, die goed combineren met de voorjaarsbloei van bloeiende struiken. Ze zijn ook prachtig wanneer ze tussen vaste planten zoals pioenen en daglelies worden gezet, die hun afwezigheid in de zomer, wanneer ze in rust zijn, zullen maskeren. Hun mediterrane herkomst geeft ze een uitstekende aanpassing aan de zomerdroogte. Ten slotte kunt u hun bloemen plukken voor boeketten met rozen, aronskelken of lelies, of zelfs met late tulpen. Alle irissen hebben een zonnige standplaats nodig om goed te bloeien. Geef ze minimaal een halve dag volle zon per dag.