Iris hollandica Bronze Perfection - Hollandse iris

De Iris (x) hollandica 'Bronze Perfection' is een rijkgekleurde Hollandse iris met grote, tweekleurige bloemen in een vrij ongebruikelijke kleur voor deze hybriden. De opstaande kroonbladen hebben een verloop van brons met granaatrode en rokerig mauve gloed, terwijl de gele kelkbladen aan de basis gekleurd zijn met bruin, oranje en granaatrood. Het geheel wordt geaccentueerd door een prachtige, heldergele vlek. Deze boliris produceert in het late voorjaar of vroege zomer, afhankelijk van het klimaat, stijlvolle bloemen van mooi formaat die opvallen door hun elegantie, zowel in de border als in boeketten. De bloem van 'Bronze Perfection' is een prachtige bloem met warme tinten, die in de tuin zeker in het oog springt.

De Hollandse irissen, of bolirissen, hebben een ondergronds reserveorgaan in de vorm van een bol en niet van een wortelstok, zoals hun beroemde neven de Iris germanica, of baardirissen. Hoewel ze tot dezelfde plantkundige familie behoren, de Iridaceae, verschillen ze ook door de afwezigheid van 'baarden', die mooie, donzige en gekleurde tongetjes op de neerhangende kelkbladen van de Iris germanica. De Iris (x) hollandica heeft nooit in het wild op Nederlandse bodem gegroeid, maar is ontstaan uit een kruising tussen twee belangrijke botanische soorten: de Iris filifolia (soms verward met de gelijkende Iris xyphium), beide afkomstig uit Spanje en Noord-Afrika, en de Iris tingitana uit Tanger en Noord-Marokko. De genealogie van deze Hollandse hybriden is soms verwarrend, maar het resultaat is altijd bijzonder. Hun bloemen, die in de tuin wat ondergewaardeerd zijn, zijn zeer geliefd in de bloemsierkunst.

De Hollandse iris Bronze Perfection vormt met de tijd een opgaande, zeer smalle pol van 50-60 cm hoog in bloei. Deze vaste plant breidt zich in principe onbeperkt uit door de aanmaak van broedbolletjes. Dit ras bloeit in het late voorjaar, meestal in mei-juni, gedurende 2 tot 3 weken, op stevige stengels die bestand zijn tegen wind. De bloemen, alleenstaand of met tweeën op een stengel, hebben een diameter van 10 tot 12 cm. Ze zijn relatief smal vergeleken met die van de Iris germanica, maar van onmiskenbare elegantie. Ze bestaan uit 3 opstaande, versmalde, doorschijnende en veelkleurige kroonbladen. Daaronder bevinden zich 3 bijna horizontale kelkbladen, nauw verbonden met de getande, bloembladachtige stijlen, die afwisselend geplaatst zijn. Deze zijn breder, spatelvormig, geel, met bronzen adering, donkerder aan de basis en verlicht door een goudgele vlek in het midden. Elke bloem kan 5 tot 7 dagen leven, zelfs op de vaas. De bol is rond, 2 à 3 cm breed, bedekt met een vezelige bolrok in een rozig beige. Hij produceert enkele lineaire, smalle en leerachtige bladeren die enigszins aan een siergras doen denken, in een blauwgroen tint, vaak licht gestreept en dubbelgevouwen. Ze verschijnen vaak in het najaar, blijven staan afhankelijk van de winter en verdorren in de zomer, tijdens de rustperiode.

Minder bekend en gebruikt door tuiniers dan de Iris germanica, zijn de Hollandse irissen toch gemakkelijk te telen in lichte, vruchtbare grond en van onbetwistbare elegantie. Plant ze in groepen van 10 tot 20 bollen van hetzelfde ras: ze keren elk jaar terug om u steeds meer elegante en vrolijke bloemen te schenken, die goed combineren met de voorjaarsbloei van struiken. Ze zijn ook prachtig wanneer ze tussen vaste planten worden gezet, zoals pioenen en daglelies, die hun afwezigheid in de zomer, wanneer ze in rust zijn, zullen maskeren. Hun mediterrane herkomst maakt ze uitstekend aangepast aan droge zomers: op warme, beschutte standplaatsen in Nederland kunnen ze soms al in april bloeien. Ten slotte kunt u hun bloemen plukken voor boeketten met rozen, aronskelken of lelies, of zelfs met late tulpen. Alle irissen hebben een zonnige standplaats nodig om goed te bloeien. Geef ze minimaal een halve dag volle zon per dag.