Bellevalia pycnantha Green Pearl - Druifhyacint

De Bellavalia pycnantha Green Pearl (synoniem B. paradoxa) is een kleine, zeldzame bolgewas dat echter makkelijk te telen is zolang het een zeer goed gedraineerde grond heeft, bij voorkeur droog in de zomer. Deze mooie vorm met groene bloemen is verwant aan de druifjes en hyacinten, maar onderscheidt zich door de struktuur van de bloemaren en de grotere, klokvormige bloemen. Net als het druifje bloeit de Bellavalia in het hart van het voorjaar. Het is een kleine, winterharde plant die vooral behoefte heeft aan een goed gedraineerde, steenachtige of zanderige bodem. Het zachte groen dat naar wit-crème verkleurt, combineert met alle kleuren van de regenboog.

De Bellavalia pycnantha, voorheen Muscari paradoxum genoemd, is een bolgewas uit de aspergefamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Turkije en de Kaukasus. Daar groeit het in de zon tussen stenen of in weiden, altijd op goed gedraineerde grond en onder klimaten die 's zomers vrij droog zijn. De winterhardheid, onder zulke teeltomstandigheden, is ongeveer -14°C.

Bij deze Bellavalia paradoxa Green Pearl begint de wortelgroei aan het eind van de zomer, bij de terugkeer van de regen, en komt het loof in de loop van de winter boven de grond. Het zijn lintvormige bladeren die breder zijn dan die van het druifje, een beetje lijkend op die van tulpen of hyacinten, 10 tot 40 cm lang en 0,6 tot 1,5 cm breed. De kleur is een wat blauwgroen groen. De een of meer bloemstengels komen langzaam uit het midden van de bladpol tevoorschijn, in maart-april, en blijven altijd korter dan het loof. De bloei is lang, hij duurt 25 dagen in april-mei. De bloemknoppen zijn samengedrukt op een kegelvormige aar, zoals bij de oosterse hyacint. Ze zijn groen van kleur en openen zich van onder naar boven in kleine, klokvormige buisbloemen van 0,8 tot 1,4 cm lang. Hun kleur verloopt van geelgroen naar wit-crème. Hommels en bijen bestuiven de bloemen. De driehoekige vruchten bevatten kleine ronde zaden. De hele plant verdroogt in juni, waarna de bol in rust gaat voor de hele zomerperiode, bij voorkeur droog.

De Bellavalia paradoxa is een vrij zeldzame plant die het assortiment van deze kleine voorjaarsbollen verrijkt waar alle tuiniers reikhalzend naar uitkijken. Eenmaal op zijn plek vermeerdert hij zich spontaan, zonder invasief te worden. Winterhard en droogteresistent, hij kan in veel situaties worden gebruikt: aan de voet van bladverliezende bomen met Anemone blanda, in een border om de lijn van een pad te accentueren, in een rotstuin samen met botanische tulpen en krokussen bijvoorbeeld, of in verhoogde borders met Siberische sterhyacinten en kleine botanische narcissen.