Crambe cordifolia - Bolletjeskool

De Crambe cordifolia draagt de mooie naam wolkenkool, vanwege zijn bloei die doet denken aan een waarachtige wolk van kleine witte bloemetjes. Deze elegante neef van de moestuinkolen is een vaste plant die de tuinier een jaar of tien gezelschap zal houden. Een paar jaar geluk op ooghoogte, met je neus in een mist met een honingzoet parfum. Alleen het loof, bestaande uit grote, vlezige, hartvormige bladeren, herinnert ons eraan dat het een kool is, maar wat een kool! Zet hem op een zonnige plek, een beetje op afstand van andere planten, want hij houdt niet van concurrentie. Geef hem een diepe, goed doorlatende, vruchtbare grond, zelfs kalkhoudend.

De Crambe cordifolia is een plant uit de Brassicaceae-familie, vroeger kruisbloemigen genoemd. Hij komt oorspronkelijk uit de Kaukasus. Het is een vaste plant met een krachtige wortel die diep de grond in gaat. Hij neemt de tijd om zich te vestigen en zal pas na 2 tot 3 jaar teelt zijn volle pracht laten zien.

Het basisloof ontwikkelt zich in het voorjaar vanuit de wortelstok en vormt een pol van 60 cm in diameter. Vervolgens rijzen dikke, vertakte bloemstengels op die makkelijk 1,80 m hoogte bereiken en een wolkachtige bol van 1 m in alle richtingen vormen. Deze zeer luchtige bloei vindt plaats van eind mei tot eind juli, afhankelijk van het klimaat, op planten van 2 of 3 jaar oud. Hij bestaat uit vertakte aren waaraan piepkleine witte bloemetjes van 1 cm met 4 kroonbladen zitten. Ze zijn nectarrijk, verspreiden een zoete, zachte geur die aan honing doet denken en trekken een groot aantal bestuivende insecten aan. De bloemstengels kunnen na het vallen van de kroonbladen aan de plant blijven zitten. Na de bloei vormen zich kleine, harde, ronde vruchten genaamd hauwtjes, elk met een zaadje. Het loof aan de basis van de stengels bestaat uit grote, hartvormige bladeren die 40 tot 60 cm lang en breed worden en vrij bros zijn. Ze zijn dik en vlezig, getand en behaard, met een gerimpeld en gebobbeld uiterlijk en een blauwachtig groene kleur. De weinige bladeren aan de stengels zijn kleiner, kaal en ovaal van vorm. Het basisloof heeft de neiging er na de bloei minder mooi uit te zien of zelfs te verdwijnen.

De Wolkenkool is niet moeilijk te telen, maar hij heeft wel zon nodig en een diepe, absoluut goed doorlatende bodem. Net als de gipskruid (Gypsophila paniculata) vindt hij zijn plek in de grote bloemborders, bijvoorbeeld in gezelschap van rozestruiken of struikpioenen, waar hij hun weelderige bloei zal verlichten. Omdat deze vaste plant zijn tijd neemt om zich te vestigen, kun je het eerste jaar eenjarige planten (juffertje-in-het-groen, cosmos, korenbloem, sierpeen) zaaien om de ruimte die je voor hem hebt gereserveerd op te vullen tot zijn gloriemoment aanbreekt. Mooie vaste planten zoals de ooievaarsbek 'Rozanne' of 'Blue Cloud' (een blauwe wolk) zullen hem, op gepaste afstand, eenvoudigweg begeleiden. Andere planten met een wolkachtige bloei zoals de Thalictrum, de Aster cordifolius of de Eragrostis spectabilis kunnen naast hem worden gezet, altijd met inachtneming van een veilige afstand, voor taferelen vol poëzie. Deze planten, die groter worden en bloeien van midden in de zomer tot de eerste vorst, zullen het loof van de kool opfleuren.