Menyanthes trifoliata - Waterdrieblad

Menyanthes trifoliata, ook wel waterdrieblad of waterklaver genoemd, is een semi-waterplant voor de oeverzone met kruipende wortelstokken. Hij draagt bladverliezende, boven water uitstekende bladeren die in drie mooie groene deelblaadjes zijn verdeeld. De bloei vindt plaats in het voorjaar, in de vorm van losse bloemtrossen met een roze getinte buitenkant; de binnenkant is witachtig en omzoomd met lange witte haren. Hij voelt zich thuis in de modderige randen van waterpartijen waar hij een groot oppervlak kan koloniseren.

De waterklaver of Menyanthes is een kruidachtige plant uit de gentiaanfamilie (Menyanthaceae). Het is de enige soort in dit geslacht. Zijn natuurlijke leefgebied is zeer uitgebreid en beslaat Europa, Noord-Azië, het noordwesten van India en Noord-Amerika. Het is een waterplant of oeverplant met kruipende wortelstokken. Hij bereikt een hoogte van ongeveer 30 cm. De bloeiperiode loopt van april tot juni. De roze, parelachtige knoppen openen zich tot witroze bloemen, bedekt met lange wimpers. Ze hebben een diameter van 12 tot 18 mm en zijn gegroepeerd in trossen van 20 tot 40 cm hoog, op een kale, eindstandige bloemsteel. Het bladverliezende loof bestaat uit bladeren die in 3 ongedeelde deelblaadjes van 5 tot 10 cm lang zijn verdeeld, aan het einde van een lange, schedeachtige bladsteel. De plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige, kruipende wortelstok.

Plaats de waterklaver in ondiep water (15-23 cm) of op een overstromingsgevoelige oever. Plant hem in een mand gevuld met gewone tuingrond, op een zonnige plek, onder 5 tot 30 cm water. Hij geeft echter soms de voorkeur aan zure (zandsteen, graniet) of kalkhoudende kleigronden die voedselrijk zijn. Hij houdt van koel water.

Menyanthes trifoliata wordt van nature gebruikt in vijvers, moerassen, poelen, sloten, bakken en langs oevers. De grote, dikke klaverbladeren, die boven het water uitsteken, maskeren abrupte randen van waterpartijen. Maar je kunt hem ook plaatsen in een kunstmatige waterval met een zwakke stroming, die hij zal verfraaien met zijn prachtige begroeiing. Men denkt vaak dat deze plant alleen voor stilstaand water geschikt is, maar dat is dus niet het geval.

Vee graast waterklaver met enige gretigheid, hoewel de scherpte van de bladeren vaak schadelijk voor ze kan zijn. Soms is hij gebruikt als vervanging voor hop bij het brouwen van bier. De bladeren hebben erkende medicinale eigenschappen, en de wortelstokken worden door de Inuit geconsumeerd in de vorm van meel.