Eriophorum angustifolium - Veenpluis

Eriophorum angustifolium, ook wel Veenpluis genoemd, groeit op vochtige tot moerassige plekken en vormt een pol met dunne, wintergroene bladeren. In de zomer toont het prachtige pluizige bloeiwijzen, zuiverwit, die lijken op uitgerafeld katoen. Deze plant is ideaal voor koelere klimaten die een rijke bloei bevorderen, langs de oevers van waterpartijen of ondergedompeld in ondiep water. Adembenemend mooi in boeketten.

Eriophorum angustifolium behoort tot de cypergrassenfamilie. Het is oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Europa, Siberië en Noord-Amerika en is de enige soort uit dit geslacht die wordt gekweekt. In het wild groeit deze soort in veenmoerassen, natte weilanden en langs beekoevers op zure grond. De plant bereikt een hoogte van 60 cm in bloei, het blad wordt ongeveer 40 cm hoog, en hij breidt zich via vezelige wortelstokken ongeveer 40 cm uit. De bloei vindt plaats in het late voorjaar, met onopvallende bloempjes. Van juni tot augustus volgen de vruchten, gegroepeerd in aartjes met 3 tot 7 hangende pluimen van witte en zilveren zijdeachtige draden van 3 tot 4 cm lang. De bladeren zijn ongeveer 20 cm lang en 2 tot 5 mm breed, ze zijn gegroefd, spits aan de top en voornamelijk rozetvormig. Ze blijven in de winter aan de plant en krijgen soms roodachtige tinten.

Dit veenpluis is een extreem winterharde plant. Het heeft zure grond nodig om goed te groeien. Plant hem op een frisse tot vochtige standplaats, ondergedompeld tot 5 cm water, in lichte grond. Hij staat graag op een zonnige plek.

Het smalbladig veenpluis is prachtig in combinatie met Siberische lis, en doet het fantastisch langs een waterval, beek, vijver of waterpartij. De wortels vinden gemakkelijk hun weg door grind of tussen stenen, zelfs waar nauwelijks aarde te zien is. Het contrast dat deze kleine plant vormt met een scharlakenrode lobelia of een purperen wederik zorgt voor een magisch tafereel. Voor een heel poëtisch effect, vooral bij zonsopgang of zonsondergang wanneer het licht door de zijdezachte pluimpjes valt, plant u deze siergras in groepen bij een vijver of waterpartij. Creëer een modern en grafisch boeket door het te combineren met kale takken van heel donker of zwart hout.

De Eskimo's gebruikten de stengels, waaraan ze versterkende eigenschappen toeschreven, om zolen vast te maken. Ze aten ook de basis van deze stengels en de wortels met zeehondenvet.