Opuntia engelmannii lindheimeri - Schijfcactus

De Opuntia engelmannii var. lindhermeri is een robuuste en dichte, struikvormige schijfcactus die zich onderscheidt door zijn winterhardheid en bloeirijkheid. Deze Texaanse plant bestaat uit lichtgroene tot grijsgroene, dunne, ronde en grote, vaak holle schijfstammen (cladodia), krachtig gewapend met geduchte, goudkleurige doorns. Van het voorjaar tot de zomer, en soms tot in het najaar, komen er in overvloed bekerbloemen open, delicaat als geplooid zijde, met een prachtige feloranje tint. Zijn groei is vrij snel en de teelt, in een steenachtige en goed doorlatende bodem, geeft geen enkel probleem. Verrassend in een strakke setting, spectaculair tegen een achtergrond van rotsen en blauwe lucht, structureert hij op natuurlijke wijze exotische of eigentijdse decors.

De Opuntia engelmannii, een naaste verwant van de Barbarijse vijg (Opuntia ficus indica), is een vetplant zonder echte bladeren uit de cactusfamilie. Deze botanische soort is afkomstig uit de droge streken van Texas, V.S., waar hij langs de Rio Grand River en in de omliggende vlaktes groeit. De variëteit lindhermeri, groter dan de soort, is ook veel rijker bloeiend: een volwassen exemplaar kan onder gunstige omstandigheden meer dan 2 meter in alle richtingen bereiken. De vegetatie bestaat uit een stam die met de tijd een diameter van 40 cm kan bereiken, zich vertakkend in afgeplatte, dunne, golvende en ronde, vrij uniforme takken, artikels of schijfstammen genoemd. Hun oppervlak, met een wat blauwgroene grijsgroene kleur, is vrij glad, maar rijkelijk voorzien van grote en minuscule goudkleurige naalden, glochiden genaamd, verzameld in bundels, die zeer gevaarlijk zijn bij het hanteren. De bloei vindt plaats van juni tot september. Verschillende bloemen verschijnen aan de rand van de schijfstammen. Hun kleur is een schitterend oranje, geaccentueerd door een doorschijnende textuur. Op dezelfde plant komen soms bloemen voor die meer of minder geel of oranje zijn. Daarna volgen de vruchten, die rijkelijk voorzien zijn van glochiden en die bij rijpheid violet-paars worden, voordat ze afvallen. Ze zijn minder smakelijk dan die van de Barbarijse vijg, maar ze zijn perfect eetbaar. Om de fijnste doorns te verwijderen, houdt u de vruchten kort in een vlam, zoals men doet bij gevogelte om de huid van restjes veren te ontdoen.

Te kweken in bijna al onze streken, is deze cactus winterhard tot -15°C zonder bescherming, maar dan wel in een perfect gedraineerde, steenachtige, rotsachtige of zanderige bodem. Hij zal zijn plek vinden in een grote rotstuin, een border op grind, of aan de rand van een droge tuin, waar zijn scherpe silhouet prachtig afsteekt tegen een minerale en sobere setting, bevolkt met wat siergrassen, agaven, Hesperaloe parviflora en boomvormige wolfsmelk. Als haag geplant, vormt de Opuntia engelmannii var. lindheimeri een eersteklas verdedigingshaag. Het is raadzaam hem uit de buurt van looproutes en kinderen te houden, vanwege zijn geduchte doorns, maar ook vanwege de transparante, bijna onzichtbare doorns die met verbazingwekkend gemak in onze huid dringen en moeilijk te verwijderen zijn.