Leucophyta brownii - Zilverstruikje

De Leucophyta brownii is een sierheester die opvalt door zijn zilvergrijs loof, dat bestaat uit kleine schubben die tegen de fijne stengels aan liggen. De vegetatie van deze plant is licht en bijzonder grafisch. Hij vormt spontaan een uitgespreid kussenvormig silhouet en bloeit in de zomer, waarbij de kleine wit-gele bloemhoofdjes zich lichtjes boven de massa van het blad verheffen. Deze soort is vorstgevoelig en kan alleen de winters aan de Franse Rivièra overleven op een beschutte plek. Elders moet hij in een pot worden geplant, zodat hij in de winter naar binnen kan worden gehaald. 

Voorheen bekend als Calocephalus brownii, komt deze heester oorspronkelijk uit Australië en behoort tot de grote familie van de Asteraceae (voorheen Composieten), wat je kunt zien aan de bloemhoofdjes. Het geslacht Leucophyta telt slechts één soort, L. brownii, die inheems is aan de zuidkust van Australië.
Het is een heester die perfect is aangepast aan droge omstandigheden dankzij zijn bladeren die tot simpele schubben zijn gereduceerd, om verdamping door transpiratie tot een minimum te beperken. Bovendien zijn zowel de bladeren als de stengels bedekt met haren, wat hun weerstand tegen droogte nog verder vergroot (door de uitdrogende werking van de wind te verminderen, die de cuticula van de bladeren niet direct kan bereiken door dit viltige laagje). Stengels en bladeren hebben een prachtige zilvergrijze kleur die het licht reflecteert – nog een aanpassing aan de natuurlijke, droge omgeving – tot groot plezier van liefhebbers van gestileerde planten.
De Leucophyta groeit langzaam en vormt een kussen dat breder is dan hoog, en wordt meestal niet hoger dan 80 cm. In de zomer produceert hij bloemhoofdjes, dit zijn bloeiwijzen samengesteld uit minuscule bloempjes (vandaar de oude naam van de familie, Composieten). Met een wit-gele kleur lijken deze bloemhoofdjes op kleine bolletjes van slechts 2 à 3 cm in doorsnee en zijn ze matig decoratief. Daarom kiezen sommige liefhebbers ervoor ze te verwijderen door de plant in een regelmatige koepelvorm te snoeien, om het grafische effect te versterken. Dit voorkomt ook dat de stengels te lang worden, wat er soms toe leidt dat ze uit elkaar gaan staan en een leegte in het midden van de plant creëren. Het is waar dat de Leucophyta eerder een sierplant is omwille van het blad, dan een echte bloeiende plant.
Weinig winterhard, deze Leucophyta verdraagt alleen lichte vorst van korte duur, maximaal -5°C als hij op een goede standplaats staat. In zeer milde kustgebieden kan hij daarom in de volle zon worden geplant, in zeer drainerende grond, zelfs zeer kalkhoudend, en op een plek beschut tegen harde wind. Deze heester is zeer goed bestand tegen zeewind, wat niet verrassend is gezien zijn uitstekende aanpassing aan droge omstandigheden (zoute lucht heeft hetzelfde effect als droogte). Aan de andere kant verdraagt hij absoluut geen wateroverlast, wat de wortelhals doet rotten.  Op alle andere plaatsen dan in een zeer mild klimaat, moet hij in een pot worden geplant zodat hij in de winter naar een lichte en vorstvrije ruimte kan worden gebracht (vandaar ook het belang van een jaarlijkse snoei om hem compact te houden). Hij moet dan droog worden gehouden, met zeer spaarzame gietbeurten. 

De Leucophyta brownii is alleen in de vollegrond te kweken in een smalle strook langs de Middellandse Zeekust. In dat gebied kan hij worden geplant in gezelschap van andere exotische planten, zoals de Grevillea 'Poorinda Rondeau', een kleine groenblijvende heester met donkergroen blad en een prachtige roze-rode bloei die maanden aanhoudt. Achter de Leucophyta geplant, biedt hij een donkere achtergrond die het grijze blad extra laat uitkomen. De Lantana 'Chapel Hill Yellow', een relatief winterharde variëteit, is ook een goede metgezel met zijn eveneens donkergroene blad en zijn bolvormige geel-oranje bloemen die het overnemen van de Grevillea.